Fitne / Efendi Hazretleri’nin Rab─▒ta-─▒ ┼×erife Kitab─▒ndan

F─░TNE

Fitnenin ┼čeriat l├╝gatinde, m├ónas─▒, g├╝nahlar─▒n neticesi olarak gelen musibetlerdir. Bunlar da iki k─▒s─▒md─▒r: Birisi, zalimin nefsine mahsus olanlar… ├ľld├╝rme, zina, ┼čarap i├žme vesaire gibi… Yani ─░l├óh├« yasaklardan birinin korunmamas─▒ y├╝z├╝nden ┼čahsa gelen bel├ó… Musibetlerin en hafifi budur.

├ľb├╝r├╝ de b├╝t├╝n toplulu─ču ku┼čatan ve cemiyet pl├ón─▒na inen musibetler… Bu gibi, fitnesi ├žok ve sahas─▒ geni┼č musibetlerin zuhuruna meydan verilmemesi i├žin bir ├óyet nazil olmu┼čtur ki, meali ┼č├Âyledir:

┬ź? Ka├ž─▒n─▒z ┼ču fitnelerden ki, musibeti yaln─▒z kendinize h├ós de─čildir ve k─▒yamete kadar devamdad─▒r!┬╗

Bu t├╝rl├╝ fitnelerden ba┼čl─▒cas─▒, topluluk halinde il├óh├« yasaklardan biri ├ži─čnenirken buna ┼čahit olanlar─▒n engel olmaya iktidarlar─▒ varken ses ├ž─▒karmamalar─▒, iktidarlar─▒ yokken de kalbten olsun bir nefret ve mukavemet hissi duymamalar─▒ndan do─čar.

Bir ba┼čka saiki de, ┬źemr-i bil maruf┬╗ denilen yap─▒lmas─▒ gerekli i┼čleri hafife almak ve dinde caiz olmayan bir ┼čeyi nefse uyarak ve nefsin istedi─či ┼čekle d├Âkerek caiz g├Âstermeye yeltenmek ve bunu topluma sirayet ettirmektir.

─░tikad─▒ bozuk olanlara dalkavukluk etmekle bazen tepkisiz g├Âr├╝nmek aras─▒nda ┼ču fark vard─▒r ki, dalkavukluk asla caiz de─čilken tepkisiz g├Âr├╝nmek, yerine ve ┼čekline g├Âre haram, mekruh, icab─▒nda da farz, vacip ve s├╝nnet olabilir.

Sadele┼čtiren: ├ťstad




┼×ehadet / Efendi Hazretlerinin Rab─▒ta-─▒ ┼×erife Kitab─▒ndan

├ťstad─▒n, Esseyyid Abdulhakim Arvasi hazretlerinin kaleme ald─▒─č─▒ Rabita-i ┼×erife kitab─▒n─▒n, yeni iman gen├žli─činin anlamas─▒ i├žin sadele┼čtirdi─či kitaptan al─▒nt─▒d─▒r. Kitab─▒n Par├žalar adl─▒ b├Âl├╝m├╝nde ki baz─▒ yaz─▒lardan ba┼čl─▒klardan iktibas edilmi┼čtir. (Par├žalar, Efendi Hazretlerinin ders, takrir ve mektuplar─▒ndan.)
—-
┼×EHADET

Dini i┼člerde bid’atlerin t├╝remesi ├Âyle bir fitnedir ki, zarar─▒ b├╝t├╝n mahluklar─▒ sarar. Bunlardan biri de cihad ve gazada gev┼čeklik ve tembelliktir. Burada bir n├╝kte vard─▒r ki, m├╝naf─▒kl─▒─č─▒n alemeti olmaya kadar gider. O da ┼čehitlik nimetinden ka├ž─▒nmak… ┼×ehitlik, ─░slam─▒n kuvvet bulmas─▒ yolunda can vermektir. Her m├╝min fert, bu y├╝ksek makam─▒ kalb ve zevk yoliyle benimsemeye, istemeye memurdur. Bu s─▒r icab─▒ olarak Resul ve nebilerin bir├žo─ču, sahabiler ekserisi ve Peygamber evlad─▒n─▒n hepsi ┼čehadeti arzulam─▒┼č ve o yolda ruhlar─▒n─▒ teslim etmi┼člerdir.

Bir ki┼činin sebep oldu─ču fitne dolayisiyle b├╝t├╝n mahluklar─▒n zarar g├Ârmesi kar┼č─▒s─▒nda kalblere bir vehim d├╝┼čebilir. Bu hususta Allah, ─░lahi ukubetinin pek ┼čiddetli oldu─čunu bildiriyor. ├ç├╝nk├╝ ─░lahi r─▒zas─▒na ayk─▒r─▒ bir ┼čeyin zuhurunda cezan─▒n nas─▒l gelece─čini takdir, ancak kendi zat─▒na aittir. ─░lahi adet gere─čindendir ki, ceza umumi olarak gelir. Sebep olanlara, ba┼člang─▒c─▒ d├╝nyada olarak ceza, sebep olmayarak mazur g├Âr├╝lecek olanlara da, fitnenin do─ču┼č ve yay─▒l─▒┼č─▒na mani olamayarak yaln─▒z kalble kar┼č─▒ durduklar─▒ i├žin ┼čehitlik nasip eder.