Bab─▒adi’nin Gen├ž ┼×airi

”B├╝t├╝n bir mevsim, Paris’te g├╝nd├╝z ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ g├Ârmedim.. Paris’te g├╝nd├╝z nas─▒ld─▒r haberim olmad─▒. G├╝n do─čarken yat─▒yor, gecenin ba┼člang─▒c─▒nda da hafakanlarla yata─č─▒mdan f─▒rlay─▒p kul├╝be ko┼čuyorum.”
”1924-1925 ├žilelerin en can yak─▒c─▒s─▒yla hayat s├╝rd├╝─č├╝ y─▒llar..”

..Her gencin idealinde k├Âk salan bat─▒da -hele de Paris’te- okuma ┼čans─▒n─▒ elde eder. Fakat kendi tabiriyle; ”┼×ehrin ba┼člar─▒ ├╝st├╝nde y├╝kselen kapkara ├žat─▒lar─▒n─▒ ve esrarl─▒ bacalar─▒n─▒ m├ón├óland─▒ramayanlar ..” g├╝r├╗huna dahil olur; Paris’e bakar ama g├Âremez.

O y─▒llarda marazal─▒ bir ruh h├óleti i├žerisinde, azg─▒n bir at misali nefsini sadece kumarla doyurmaktad─▒r. ”FEN├é F─░L-kumar” tabirinden /asl─▒nda kime, ne emel ile kullan─▒lan bu tabirden/ haberli ama tatbik hususunda gecikmelidir. Anbean yapt─▒─č─▒ hesaplarla; y├╝rek k─▒z─▒na, g├Ânl├╝n├╝, akl─▒n─▒, zihnini, her ┼čeyini satm─▒┼čt─▒r. Pek├óla ”Acaba mesut muyum, bedbaht m─▒y─▒m?” sualinden, her zaman ruh cenah─▒n─▒n obur├óne i┼čtahla nefsinden yedi─či, en olmaz vakitlerde nefsini bo─čazlad─▒─č─▒; bu hesaba ├žekilme halinden yakas─▒n─▒ kurtarabildi mi? Elbette ki hay─▒r. Sordu, sorgulad─▒, kafas─▒ndan ka├žman─▒n yollar─▒n─▒ arad─▒. ”O m├╝thi┼č anlar─▒ asla unutamaz.”

Paris’te tek dostu Burhan ├ťmit.. Gen├ž ┼×airi kendine getirebilmek ad─▒na her lahza tembihli, tenkit├ži, a─člamakl─▒;
”_B─▒rak ┼ču kumar─▒, kuzum; derslerine sar─▒l!.. Yeni ihtiraslar ara kendine! Seninle, tiyatro, konferans, konser, k├╝t├╝phane, bohem kahveleri, serseri meyhaneleri, dansing, kabare, b├╝t├╝n Paris’i delik de┼čik edelim.. Ama ┼ču ├Âld├╝r├╝c├╝ illeti silk, at ├╝zerinden!.. Kendine ac─▒m─▒yor musun?..”

_Kendime ac─▒mak i├žin b├Âyle yap─▒yorum!
_├ľyleyse?
_E─čer benim o dipsiz u├žuruma d├╝┼čmemdeki s─▒rr─▒ bilseydin yakam─▒ b─▒rak─▒rd─▒n!
_Neymi┼č o s─▒r?”
_…

S├Âyleyemez. ─░├žine doldu─ču, ufka do─čru d├╝┼čmeler ya┼čad─▒─č─▒, kafas─▒n─▒ adeta lime lime ezen o d├╝┼č├╝ncenin, illetin akrep k─▒skac─▒ndan bahis a├žamaz. ├ç├╝nk├╝, kendine musallat olan bu ahvalin koskoca bir evham olabilme ihtimali de yok de─čildir. Belki de yalan uyduruyordur, bir giz; nefsin binbir renkli mevsimlerinden hangisine d├╝┼čt├╝─č├╝n├╝ kestiremeyecek kadar alacakaranl─▒ktad─▒r. Bir h├ól arar kendine ya da h├óline uygun bir kelime ki; hen├╝z bulmas─▒na ├žok vakit vard─▒r..

”_Allah’─▒m beni kendi kendimden kurtar!”

Bazen d├╝┼čmenin ac─▒s─▒n─▒ hissedebilmek ad─▒na, en y├╝kse─če ├ž─▒kmak gerekir. Y├óhut selim anlar─▒n─▒n k─▒ymetini bilmek nam─▒na, t├╝m c├╝sseni marazal─▒ gibi sarsacak n├Âbetlere yakalanmak.. Deli gibi isteme, yakarma, yalvarma safhalar─▒na davet i├žin, O her batakl─▒─ča s├╝r├╝kler, sen de her g├╝nah─▒n pen├žesine d├╝┼čersin. Fakat bir yerde akl─▒na ├živi m─▒hl─▒d─▒r, ruhunun eli-aya─č─▒ kesiktir. Ne yapsan y├╝z├╝ne yay─▒lan tebess├╝m├╝, y├╝re─čine giydiremezsin. Ve gelenin nefsine ya┼čatt─▒─č─▒ dersi, hi├žbir ak─▒l idrak edemez. ”Benim beynim, kimsede olmayan birtak─▒m hallerin vehim nebatlar─▒ yeti┼čtiren bir hastal─▒k tarlas─▒.” Ve o tarlan─▒n yabani dikenleri g├╝nbeg├╝n beynini kanat─▒r.. ─░nsanlar m─▒? Bundan haberli de─čiller. O B├ób─▒├óli’nin, ”Kuzum, bu sesi nerden buldun?udur veT├╝rkiye’nin Bodler’i.. Dahas─▒ ne olabilir ki?

Irak topraklara s├╝rg├╝n k├ór etmez. Y├╝re─činin en mahrem yerlerini g─▒d─▒klayan, akl─▒na a─č ├Âren ┼ču y├╝rek k─▒z─▒; ah belal─▒ me┼čgale!.. ”Cemile” ilk doru at─▒; asil, has arap at─▒. .Deli gibi d├Âver ovalar─▒, onu ufka ka├ž─▒r─▒r.. Ne de sen unutturabildin Cemile!

”_┼×imdi s├Âyle bakal─▒m, ┼ču kumar─▒ sen ni├žin oynuyorsun?

_Benim kumar oynamamdaki s─▒r kumar masas─▒ndakilere anlat─▒labilecek bir ┼čey de─čil…”

Beyni en k├Â┼če h├╝crelerine kadar meflu├ž, idaresinden tamamen h├óli; ”Kimse bana kendim kadar d├╝┼čman de─čil!” c├╝mlesi.. Bulundu─ču vaziyetin k├Ât├╝r├╝ml├╝─č├╝nden haberlidir, gel g├Âr ki; bazen efkar─▒n d├Ârt nala damarlar─▒nda ko┼čturmas─▒na m├óni olunamaz.. Ve kurtulu┼č i├žin en alt tabakalar─▒n basit hesaplar─▒ bile oyuncak se├žilebilir ve se├žilir.
O zaman zarf─▒ i├žinde fikri sabitler tamamen his iptaline u─črar. G├Âzleri, y├╝z├╝ anl─▒k se─čirmelerle oynamaktad─▒r. Nefsine emzi─čini verip, kapa ├ženeni! der gibi yakas─▒n─▒ b─▒rakmas─▒n─▒ ister. Ve susmayan bir ses varsa, o da insan─▒n i├žinden gelenidir. Milyonlar─▒ pe┼činden s├╝r├╝kleyene kadar ve O p─▒nar─▒n pe┼činden s├╝r├╝klenene kadar ses/ler hi├ž susmayacakt─▒r. Ve gelecek zamanlar hi├ž silinmeyecek bir m├╝rekkebe gebe kalacakt─▒r. Fakat daha Gen├ž ┼×airi ├žok yanmalar bekler..

”─░nsan, ├ž├╝r├╝mez, p├Ârs├╝mez, lif lif da─č─▒lmaz da ne olur bu cemiyette?” Ve beyin, ├žatla ├Âyleyse!
Ruhunda d├╝─č├╝mlerle, beyninde fikri sabit; bir deva gibi hep ona ka├ž─▒┼č.. Hatta son paras─▒na kadar soyan, a├ž b─▒rakan, otuz ya┼č─▒n─▒ yutan hep o fahi┼če; kumar!..

”_Anlat bakal─▒m ┼ču anlatmaktan ├žekindi─čin s─▒rr─▒..
_Al─▒┼čkanl─▒k i┼čte..
_Olamaz, sende, ruhunda bir d├╝─č├╝m var..

_Ben, maddi ve m├ónevi neyim varsa kumara, eczahaneden ila├ž al─▒r gibi veriyorum.

_Anlayam─▒yorum..
_Anlayamazs─▒n!”

Bu ├Âyle bir m├╝stemlekedir ki, b├╝t├╝n zelilli─čiyle kabul g├Âr├╝lme, ama ondan ayr─▒l─▒─ča bir t├╝rl├╝ g├╝├ž yetirememe.. ─░nsan─▒n anlatmada aceze kald─▒─č─▒, idrakte beyni z─▒platan bir mefhum.. Ahtapot gibi saran, t├╝m derine o zehri ┼č─▒r─▒ngalay─▒p tamamen hissi iptal etme; ama d├Ân├╝p dola┼č─▒p onda soluk alma h├óleti…”Yang─▒na, itfaiye hortumiyle su yerine gaz s─▒kar gibi bir ┼čey…”Ne denilebilir ki?

”D├╝┼č├╝nmenin, ac─▒ya batt─▒k├ža daha fazla batmak ihtiyac─▒n─▒n il├óc─▒…” ─░┼čte bu, tek ba┼č─▒na t├╝m c├╝sseyi esir alm─▒┼č k─▒stas; ruha can ├žeki┼čmeler tasallut eder, dima─č─▒ vehim k─▒skac─▒na yakalat─▒r, her ┼čeyden m├╝sta─čni olunur, ve sadece uzaklara d├╝┼čmeler ya┼čat─▒r. Kendi kendinden ka├žmay─▒, pe┼čine d├╝┼čen evhamlardan kurtulmay─▒, hep onda arar; y├╝rek k─▒z─▒nda… ├ç├Âz├╝m olmaz, olamaz, ne de etraf─▒ndaki ahmak kafal─▒lar. Sadece beyin k─▒vr─▒lmalar─▒ i├žinde, y├╝z├╝ndeki se─čirmeler… Ah cins kafa! Zordur ta┼č─▒nmas─▒, s─▒rr─▒ olan kafan─▒n!.. Art─▒k korkmalar ba┼člar, delirmekten, akl─▒n─▒ oynatmaktan.. Uyumak m─▒? dediniz.

”Yaln─▒z hayret, ha┼čyet, deh┼čet…
Ba┼čka m├ón├ó tan─▒m─▒yorum.
Uyuyabilir miyim?”

M├ónevi b├╝k├╝lmeler say─▒s─▒n─▒ artt─▒r─▒r, patlayacak kadar geni┼čleyen kafas─▒, cinnete anbean ko┼čar. Adeta tabiat─▒n─▒n ─▒st─▒rapla karde┼čli─či vard─▒r. ”Onca, idrak ─▒st─▒rap, ─▒st─▒rap ise idrakt─▒r.” Ba┼čtan a┼ča─č─▒ vehim kumkumas─▒…

?”_Benim ├ž─▒ld─▒rmaktan korkum, seninkinden ├žok fazla…
Gen├ž ┼×air_Bunun i├žin mi esrar i├žiyorsun?
?_U├žurumlar─▒n nas─▒l ├žekti─čini bilmez misin?
Gen├ž ┼×air_Nas─▒l bilmem!…

Ve t├╝m a─č─▒rl─▒─č─▒nca dipsizli─če tutulmu┼čtur!
ÔÇŽÔÇŽ..
Sene 1931, ya┼č 27.. Bunca fikir n├Âbetlerine yakalanma esnas─▒nda askerlik gelir ├žatar. K─▒sa zamanda r├╝tbe r├╝tbe b├╝y├╝me. M├╝savilerini boyunduru─ču alt─▒na alma ile emir sahibi olman─▒n vermi┼č oldu─ču ma─črurlu─ča yakalan─▒┼č. Zaman zaman uzun vakitli g├Ârevden uzakla┼čma/ka├žmalar. Geceleri yast─▒─ča kafas─▒n─▒ koydu─ču anda ritmik horultular e┼čli─činde r├╝cu eden bohemli mazi. Hastal─▒kl─▒ d├╝┼č├╝ncelerden zar zor yakay─▒ kurtarma gayretleri. Mevcut h├ól ile 6 ay neferlik, HarbiyeÔÇÖde 6 ay talebelik, ard─▒ndan 6 ay subayl─▒k.. Kendisini ─▒s─▒ran evhamlara daha fazla sabredememe ve talebelik d├Ânemini erteleyi┼č..

Ve Gen├ž ┼×air tekrar ÔÇśÔÇÖEsafil-i ┼×arkÔÇÖÔÇÖ idraksizlerine kap─▒lan─▒r. Gittik├že b├╝y├╝yen kimlik, etraf─▒nca methiyeler ve ÔÇśÔÇÖOtuzundan eksik ┼čairlerin en ├╝st├╝n├╝!..ÔÇÖÔÇÖ yaftas─▒. Daimi ├╝niforma ve ÔÇśÔÇÖEsafil-i ┼×arkÔÇÖÔÇÖ m├╝davimli─či aras─▒nda gel gitler..Fevzi ├çakmakÔÇÖ─▒n; ÔÇśÔÇÖBoyuna uzatt─▒─č─▒ askerlik hayat─▒ benimkine yak─▒nd─▒r!ÔÇÖÔÇÖ latifesiyle asl─▒nda m├╝┼čahhas bir zemine oturtulan kafa-ruh yap─▒s─▒. ├ç├╝nk├╝; bulundu─ču vaziyet katlan─▒lmazd─▒r. Kafa vaziyeti..

Askerlik ennihayet neticelenir. Bankac─▒l─▒kta ├žal─▒┼čma safhalar─▒.. Yine B├ób─▒├óliÔÇÖnin kof kodamanlar─▒ e┼čli─čindeki harcanmalar. O zaman─▒n ┼čehirle┼čmeyen Ankaras─▒; daralt─▒l─▒ aylar ve AnadoluÔÇÖya tayin istemi. Ve Trabzon. Buraya da yaln─▒z birka├ž ay sabredebilecektir. S├╝rekli banka i┼čleri, hesaplar, okuma, yazma, d├╝┼č├╝nmeÔÇŽ Sonunda kovulmaya sebebiyet verecek kadar sert usl├╝p ile izin istemesi, netice beklenmeden ─░stanbulÔÇÖa yolculuk.. ÔÇśÔÇÖ┼×air oldu─ču i├žin elbette garip ve muvazenesiz de olmas─▒ gereken adam..ÔÇÖÔÇÖ tekrar B├ób─▒├óli i├žerisindedir..

ÔÇśÔÇÖ29 ÔÇśuncu ya┼č─▒n─▒ s├╝r├╝p do─čdu─ču ay olan May─▒sÔÇÖa do─čru 30ÔÇÖuncu ya┼č─▒na ilerlerken 1934 k─▒┼č─▒n─▒n ba┼člar─▒nda sessiz sedas─▒z, hayat─▒n─▒n en b├╝y├╝k kas─▒rgas─▒na ├žat─▒verdi.ÔÇÖÔÇÖ (Nokta Nokta) Han─▒mefendi!

Bir g├╝n TarhanÔÇÖ─▒n e┼či L├╝syen Han─▒mÔÇÖ─▒n teklifi ├╝zerine ÔÇśÔÇÖtipikÔÇÖÔÇÖ han─▒mefendiye giderler. TaksimÔÇÖde bir apartman. ─░lk kar┼č─▒la┼čmada tuhaf cereyan.. Kendisinden 7-8 ya┼č b├╝y├╝k├že, asil bir pa┼ča k─▒z─▒. Garip cazibeye meyilli, tutuk beyin..
Bankada ne i┼č g├Ârse akl─▒ hep onla dolu; birini dinler gibi olup, bir ┼čey yazar gibi g├Âr├╝n├╝p hep ona iltica.. Ka├ž─▒n─▒lmaz bir kuvvetle onda da─č─▒lma, onda toparlanma. ┼×imdiye kadar, hep bir ├╝st perdeden edebiyat ├žer├ževesinde bahis olan kad─▒n aforizmas─▒na, birinci dereceden mahk├╗miyet. Hep bir ka├žan hay├ól ve o kovalayan bir hayalettir. (Nokta Nokta) Han─▒mefendiÔÇÖde muazzam b├╝y├╝leme; ÔÇśÔÇÖ Kendini damla damla vermeyi bilmek ve testiyi asla bo┼čaltmama sanat─▒.ÔÇÖÔÇÖ

Gen├ž ┼×air kendi i├žinde sava┼člardad─▒r. Ceketini giydirmek kadar kolay ve i├ži-d─▒┼č─▒yla kendi benli─čine boyamas─▒ fikrine tenakuz kendi benli─činden ├Âd├╝n verme ve s─▒rt ├╝st├╝ d├╝┼čmeler.. Kendini, kendi eliyle par├žalamak ve b├Âlmek ama yine de gururuna yedirememe ve fuzuli te┼čebb├╝sler..

Aylar k─▒vranmalara ┼čahit, t├╝m hayat─▒n merkezine oturtulan (Nokta Nokta) Han─▒mefendi; bu histen ├Âte, elde edememe, ula┼čamama ├žaresizli─čini onuruna yedirememesidir. ÔÇśÔÇÖ Ba┼čkalar─▒na meltem g├Âr├╝nen kas─▒rga onu harap etmi┼č, esiyor.ÔÇÖÔÇÖ

Hangi yolu denese, ne kadar kendisine hayran b─▒rakmaya ├žal─▒┼čsa daim ayn─▒ ├žer├ževe; resmi bir eda ve ilgisiz bir tebess├╝m.. Akl─▒ndan zerre ├ž─▒kmaz, s├╝rekli yal─▒s─▒n─▒ per├žinlemeler. Aramalar, konu┼čmalar, davetlere i┼čtirak.. Mektuplar yazmaya ba┼člar, bir gece yine kalem elinde, ak─▒l b├╝sb├╝t├╝n h├ókimiyetten h├óli ve ense k├Âk├╝nde fezalar─▒ hissetmenin arefesi.. Y─▒l 1934.

ÔÇśÔÇÖArt─▒k siz benim i├žin l├╝zumsuz bir ┼čeysiniz! Size eri┼čememenin inkisar─▒ i├žinde as─▒l ve eri┼čilmesi gerekenin kim oldu─čunu deh┼četle g├Âr├╝yorum. Siz bana ne verseniz neticede verebilmek kudretinde olmad─▒─č─▒n─▒z─▒n ihtarc─▒s─▒ndan ba┼čka bir ┼čey olamazs─▒n─▒z! Siz bana istedi─čimi veremezsiniz! Siz hayal, bir g├Âlge, bir benzeyi┼č, bir remzden ibaretsiniz.. Siz, mutlak yoklu─čunuz i├žinde malikiyetin mahrumlu─ča d├Ânen ┼čekliyle kar┼č─▒ma mutlak varl─▒─č─▒, AllahÔÇÖ─▒ ├ž─▒kard─▒n─▒z!ÔÇÖÔÇÖ

Ve ┼čiddetle sars─▒lmalar ba┼člar, bir nazar─▒n himayesinde azapl─▒ davetiye..

Bir yaz sabah─▒, denizi ge├žip Ey├╝pÔÇÖe d├╝┼č├╝┼čÔÇŽ

1934ÔÇÖ├╝n son g├╝n├╝yle 1935ÔÇÖin ilk g├╝n├╝; Gen├ž ┼×air ├Âlm├╝┼č, Necip Faz─▒l hen├╝z do─čmu┼čtur! Ve ba┼člar kendi kendiyle bamba┼čka bir muharebeÔÇŽ

ÔÇśÔÇÖGer├žek a┼čka bir oyunla ge├žtim.ÔÇÖÔÇÖ (Nokta Nokta) Han─▒mefendiÔÇÖnin kar┼č─▒l─▒─č─▒.

ÔÇśÔÇÖHerkes kumar─▒ kumar i├žin oynad─▒─č─▒m─▒ san─▒yorÔÇŽ Halbuki ben kumar─▒, d├╝┼č├╝nmemek i├žin oynuyorum. Ruhuma ├╝┼č├╝┼čen sabit fikirlerin beyin zar─▒m─▒ y─▒rtan vehimlerin biricik ilac─▒ olarak onu buldum.ÔÇÖ’Kumar─▒n kar┼č─▒l─▒─č─▒.

ÔÇśÔÇÖHi├žbir yerde s─▒rlar─▒ ├ž├Âz├╝ld├╝kten sonra kal─▒namaz!ÔÇÖÔÇÖa itaat ve nihayet.
Sark