Hasretinle gönlümde çökmeyen fay kalmadı
Göz buluta imrendi tek damla kay kalmadı
Etrafımda başımı vuracak say kalmadı
Yokluğunda sızlıyor sabır taşı bu sine
Bayramım bayram değil günüm benzemez güne
Baykuşa mesken oldu sahipsiz kaldı pağım
Beni bende yitirdim ne ölüyüm ne sağım
Şahdamarım kurudu çözüldü dizde bağım
Yârim! yadında bir dert müsavi geldi bine
Bayramım bayram değil günüm benzemez güne
Yüreğim sensiz yetim öksüz sevdamın yurdu
Tahassür kurşun olup yorgun kalbimi vurdu
Kıyamet anı gibi adeta zaman durdu
Diri diri gömüldüm firakında bir sin’e
Bayramım bayram değil günüm benzemez güne
Ta ezelden ebede bu sevdanın giziyim
Sen Leyla’nın sureti ben Mecnun’un iziyim
Kerem köze dönerken Aslı diyen sözüyüm
Tehcir edilsem ne ki ha Fizan’a ha Çin’e
Bayramım bayram değil günüm benzemez güne
Zarafet lisanında tekten hecesin cana!
Sanadır Mevla’m ile Nebi’den sonra senâ
Yetiş! gülşen muzdarip mahzundur gül-i rana
Hayalini ararım dönersem hangi yöne
Bayramım bayram değil günüm benzemez güne
Sen ki ilham kaynağım şiirimin anası
Bozkırımda vahanın albenili sonası
Dergâh ehli Derviş’in varlığının manası
El eyle de can gelsin bendeki mevta tine
Bayramım bayram değil günüm benzemez güne