Ali Kınık

Senin İçin

Senin için, var ya, vallahi senin için

Zorla tutunduğum şu hayatın

İpini çekmiyorsam,

Vallahi senin için….

Hani ben şair adamım,

Hesabım-kitabım olmadı hiçbir zaman

Şimdi kalemimi kıramıyorsam,

Çocukça bir hesabın içindeysem velhasıl,

Hesabını, kitabını, defterini,

Bir “ah” ile yakmıyorsam,

Vallahi senin için…..

Bir Allah bilir beni, bir de ben

Dişlerimi sıkıyorum ihanete şimdilik

Ya sabır diyorum,

Volta atıyorum,

Tesbih çekiyorum

Eğer ki hayatımdaki en son kahpenin,

Alnına sıkmıyorsam,

Vallahi senin için….

Benim eyvallahım yoktu kimseye

Son küfrümü etmediysem,

Son restimi çekmediysem,

Sustuysam ağzıma dolan en son sözümü,

Kumdan bir kale gibi ömrümü,

Düzenimi…yıkmıyorsam

Vallahi senin için….

Senin için bu korkum,

Bu cesaret senin için..

Sana rağmen yükselemem, senin için düşüyorum

Korkum sana helal olsun

Senin için ölemem ben, senin için yaşıyorum

Her gün serseri bir mayın gibi,

Yani eskisi gibi,

Sokağa çıkmıyorsam,

Vallahi senin için…..

Gözlerini Getir

Gözlerini getir yarı umutsuzluğum

Yaprak gibi döküleyim önüne

Solayım, beter olayım

Gözlerini getir, Öleyim...

Bilmeden çocukça sevildiğini,

Ve bayram sabahınca beklendiğini,

Kaf Dağı’ndan güneş getirir gibi,

Gözlerini getir.

Getir gözlerini, Öleyim...

Kimsesizim,

İlk kez bu kadar suskunum

Sana söyleyemiyorum

Yıldızlara uzanmışım her akşam

Ve bağlanmış,

Ve kınanmış,

Ve hep karşında yitirmişim.

Ne olur, gözlerini getir

Ustam! Getir gözlerini, Öleyim...

Ben biraz şairim, biraz divane,

Çarmıha gerseler öldüremezler

Sırrım saçımda değil, yüreğimdedir

İstersen dost, istersen düşman gibi

Gözlerini getir.

Ustam! Getir gözlerini, Öleyim...

Ben yine kaybettim, görmüyor musun?

Şafak yangınından yaralı çıktım

Ve ben ustam, Gözlerinle yakılası bir şiire başladım

Kaçtıkça sana döndüm.

Ve artık gülü bıraktım,

Menekşe yaprağını,

Kitaplarımı, Suskun maceramı...

Bu şiir bitsin

Bana, peşini bıraktığım bir hayatı değil,

Gözlerini getir.

Ustam! Getir gözlerini,

ÖLEYİM...

30 ŞUBAT

30 şubat’ta mı geleceksin, başım gözüm üstüne, peki gel

Menekşeler yetiştireceğim senin için, bekleyeceğim

Saçlarım taralı, gömleklerim ütülü

Sobaya bir odun daha atacağım, peki gel

Eski fotoğraflara bakarız belki, eski şarkılar dinleriz

“Ah ne çok sevmiştik birbirimizi”

30 şubatta mı geleceksin, peki, gel…

Hani mevsim kışsa, yıldız bulmam zor olacak

Bulutlar geçecek gözlerimden, ihtimal…

Kızıl-kıyamet olsa da her tarafım, üzülme,

Ben kara gözlü bir çocuğum, kendime masallar anlatacağım..

Bir masala tutununca ellerim kanasa da,

Uyuyunca geçecek, biliyorum,

Kendimi dizinde uyutacağım…

Biliyor musun, sen olmayınca ben bir tuhaf oluyorum

30 şubatta mı geleceksin, peki…gel…

Sen kapıdan dönmeyesin diye, evden çıkmam, merak etme

Kar olur, kış olur, üşürsün, neme lazım

Bir çay koyarım sobaya, radyoda incesaz…

Terliklerini çıkartırım dolaptan, odamız hüzzam, odamız hicaz..

Henüz almadığım bir mektup gibi bekleyeceğim seni

Aslında o kadar da kötü değilim, kafana takma sen beni,

Bir rüya gibi değil mi, gözlerimi açacağım, bitecek

Seni rüyaların en sonuna saklayacağım..

Neyse…uzun etmeyim

Gelmeyeceğim diyeceğinden korkmuştum asıl

30 şubatta mı geleceksin..peki..gel