BİLMECE
Yarısı haz, yarası naz,
Onsuz bir yuva kurulmaz,
Sever sever de yorulmaz,
Bir öpücük aldınız mı?
Barınamaz kaygı onda,
Saf ve temiz duygu onda,
Damıtılmış sevgi onda,
Bir ipucu buldunuz mu?
Gözü çiçek, gönlü ipek,
Dili baldır petek petek,
Sevgisi var öbek öbek,
Bilmecemi bildiniz mi?
Cevabı alalım, zor bişey değil, herkesin hemen bileceği zira ''en çok sevdiği'' ...
Okurken zaten cevap gözünüzün önüne gelivermiştir :) :) :)
Şiirdeki teşbihlerden sonra muhayyilemde teşekkül eden tek suret bir çocuk :) Her mısrada ifade edilen hususiyetler bir çocukta mevcut olmakla birlikte, bilhassa "Saf ve temiz duygu onda" mısrası, her şekle girmeye müsait ruh ve gönül yapısıyla cennet kokulu bir çocuğu ne güzel anlatıyor :)
Benimki bir tahmin mahiyetinde, başka bir mefhum da olabilir, lakin yazarın anlatmak istediği başka bir şey de olsa, çocuk safiyetini ve ruh yapısını başarılı bir şekilde birebir çerçevelemekte bu şiir :)
Şiirden sonra kulağıma çocuk cıvıltısı geldi birden, sizin imzanızdaki sevimli kuşların cıvıltısı gibi, çocukların da kendilerine has bir cıvıltısı oluyor, ki şair bu sesin güzelliğini ve çocukların konuşmaları esnasındaki tatlılığı "Dili baldır petek petek" diyerek betimlemiş :)