AĞLA GÖZLERİM
Ağla gözüm ağla yaş dök ceyhunca,
Her damla düşsün alevden hınca.
Bin bir sevda aksın Nil nehri gibi,
Kızarsın ufuklar gül rengi gibi.
Lahut kristalden boşansın yağmur,
Yayılsın vicdana akis akis nur.
Başını secdeye mıhlasın kullar,
Sonsuza ulaşsın şükürden yollar.
Ağla gözlerim sen, ısla yüzümü,
Çevir nevbaharlara ölü gözümü.
Çevir bakışlarını maveraya bir,
Kalmasın maddeden zerre kadar kir.
Mana soluklasın bütün duydular,
Silinsin ütopik süslü kurgular.
Ağla ki yüreğim tertemiz olsun,
Boşalan hislere ümit, aşk dolsun.
Niyagara gibi çağla gözlerim,
Ben de yıllar yılı bunu özlerim.
Çağla ki küf ve pas silinsin özden,
Hakk'a sığınmalı katresiz güzden.
Ağla gözüm ağla, zaman geç oldu,
Gönül bahçesinden gülleri soldu.
Son tohum çürümeden, solmadan ak,
Belki son çekirdek doğurur şafak.
Ağla mevsimlerin şahı belirsini
Ağla ölü kalbler bir bir dirilsin.
Ağla kirpiklerin ıslansın nurla,
Ağlarken Hakk'a er bin bir sürurla.
Elbette "Göz ağlar kalb mahzun olur"
Hak için ağlayan Rü'yeti bulur.