Sen yürüyünce gül nazı adımlarla,
Attığın her adıma karşılık sayfalarıma bir ‘ha...rf’ düşer…
Her harfin damarında sen dolaşırken,
Özlemler kabarır, dudaklarımın arasına bir ‘ah’ düşer…
Gözbebeklerinde okununca aşk bir ikindi vakti,
Her cümlenin sonuna bir ‘sen’ düşer…
...
Kadim Dolunay // 'Fatıma' şiirinden..
Kara tünellerden geçer hayat, efsunuyla
Bir farizâ 'of' bırakır hayaller, sonuyla
Ve bir kere daha doğuyor ihtiyar Güneş
Dağların yamacını titreten bastonuyla
Kadim Dolunay
Masiva telaşıyla sen unuttun akdini,
Bir ömür fani düşlerle uyuttun vaktini !
Kadim Dolunay
Bizler, hep birlikte bir coğrafyanın deseni;
Bizler, bir nakışın farklı renkleriyiz…
Nakış ve renk öyle bütünleşmiştir ki
Onları ayırmak, desenin çirkinleşmesine neden olur…
Hepimiz, aynı kelimenin manası, aynı kalemin ahengiyiz…
Aynı kalemle yazılmış farklı harfler, manidar kelimeler gibiyiz…
Birimiz aradan çıkarılsa manamız değişiverecek veya anlamsızlaşacağız…
Kadim Dolunay
Yetim bir çocuktu yüreğim karanlıklarda.
Yıldızlar tuttu ellerini…
“Allah” dedim, bitti yalnızlık;
Titredi içimin en derini…
Kadim Dolunay
İçimin Mekke'sinde bir yetimim şimdi...
Kadim Dolunay
Bugün, karanlık yine itiyor güneşi dağların ardına,
Kızıllığın kan renginde yüzüyorum.
Bir sen kalıyorsun aydınlıktan geriye,
Hüznün avuçlarına dökülüyorum.
Artık bu yorgun çelişkiden uyan!
Yüreğin dayan diyor, gözlerin yan…
Kadim Dolunay'ın Bugün şiirinden
Ey Arkadaş !
Arkana bile bakmayacağın bir yolculuğa çıktığın vakit,
Kalplere düşer meçhul bir ihtilaç, durma sen var git !
Dava istikrar üzerine kurulur, vuslat ümidiyle yürüyeceksin..
Ayakların nasır tutsa da, tevekkül eyleyip sürüneceksin..
Kavgan sürdüğü sürece açacak çiçekler, akacak nehir,
Kavgan sevdalara… Sen koşarken arkandan bakacak şehir!
Göçer ise umutların; umutlar, baharı da alıp gelecek..
En katransı vakitlerde, karanlıklardan bir güneş yükselecek..
En çekilmez yolların da sonu var, hüzünler de elbet bitecek..
Yorulursan bir gün eğer, hayal ve özlemlerin seni itecek…
Ey Arkadaş !
Bir anlık gaflet eyler, kapılıp gidersen dünya çarkına,
Gülen yüzler tehevvür eder varamazsın farkına..
Herkes yüz çevirip, sırtını dönünce hüzün dolar arkına,
Sen içinde sevgi büyüt; bir tek sevgi kâfi gönül fakr’ına..
Sahte dostlar düşman, kusurların ifşa olursa bir anlık,
Sen gecelere tutun! Bütün kusurları örter karanlık..
Hatalarından ders al, bir öncekinden önde geçir gününü..
Çevirme bakışlarını geçmişlere, göremezsin önünü!
Gayza teslim olmuşsa yüreğin, boyanıp batarsın huna..
Halvette kalırsın, bir derin mülahaza düşer ruhuna..
Yüreklere sevgi ağacının dalı uzanır; tutun bu dala!
Nefreti sırtına alıp köle etme kendini, olma budala !
Ey Arkadaş !
Bu cihanda duyulmaz ise bir gün “Allahu Ekber”,
Her fen tarumar olur, her beden makber…
Güneşe kurşun, dünyanın dönüşüne kötü bir zaman akar..
Gözlere duman, sinelerin özüne yanık yanık aman akar..
Bataklığa düşer isen, bırakma kendini; dönme şaşkına!
Kalk, diril, sığın Ol Ekmel olanın kuşatıcı aşkına!
Ey Arkadaş !
Sen kendi bilir, kendini tanır isen, ne gerek var misale?
Gizli âlemler ayan olur, perdeler kalkar, kuşanırsın visale..
Üretken ol, bir değer bırak; olma taklitçi, etme kopya
Gönül insanını modellemek hayal, yıkmak ütopya !
Ey Arkadaş !
En günahkâr insana Mevla rahmetiyle yaklaşır,
Şu aciz insana ne oluyor da nefret güder, taşlaşır!
Kadim Dolunay
Kime bu gurur? Say, ölenlerin yeri kaç karış..
Ölümün ansızlığında kaybolur son yakarış..!
Kadim Dolunay
Masiva telaşıyla sen unuttun akdini,
Bir ömür fani düşlerle uyuttun vaktini !..
Kadim Dolunay