Osmanlının Kapı Tokmakları

Gözünü sevdiğim ecdadım benim. Şimdilerde öyle mi? Değil. Bırak kapı çalmayı hurra odaya dalar, önceleri hafif hafif öksürür kapının önünde beklerdin, hani varsa içeride hanım kedine çeki düzen versin.

Evdeki olması gereken şer'i durumu bırakın kapıya dahi işlemiş bir incelik vardı osmanlımızda. Evlerde ne haremlik ne selamlık. Sanki aynı anadan doğma, Allah affetsin milletimizi. Gerçekten çok derinden üzüntü duyuyorum bu mahremiyetin ihlaline. Rabbim şuur nasip etsin kalkış oradan başlayacak inşaAllah.

.

Osmanlı kapılarının tokmakları bile başlı başına bir kültürdür ve Osmanlı insanının sosyal hayata bakışının bir simgesidir. Osmanlı insanı hayata “helâl” ve “haram” perspektifinden bakardı. Kapı tokmakları bile bu hassasiyeti yansıtırdı. İç içe, ya da üst üste bindirilen tokmaklardan biri kalın, diğeri ince ses çıkarırdı. Erkek konuklar kalın ses çıkaran kapı tokmağını, kadın konuklar ise ince seslisini kullanırlar, böylece ev sahipleri kapıdaki misafirin kimliği hakkında bilgi sahibi olur ve ona göre karşılarlardı.

 

 

al işte buyur...

 

bu ne akıl yakıcı bir hassasiyet, üstadın tabiriyle insanın hayretten alt çenesini diz kapağına düşürtecek seviyede, yahu bu kadar da olmaz artık diye sayha sayha haykırtacak ve osmanlının o kurban olduğum osmanlının baştan sona ineliklerle bezeli yaşantısına numunelik teşkil edecek bir örnek...

 

biz ki onların torunları olarak böyle inceliklere bu şekilde bir hayret ile karşılık veriyorsak varın düşünün 80 senede ne hale geldik ne hale getirildik...

 

yazık...

 

yazık ki ne yazık...

 

Bunu daha önce duymuştum gene hatırlamak güzeldi.

Teşekkür ediyorum.

Benim de aklıma birşey geldi onu sizinle paylaşmak istiyorum.

Konu osmanlı olduğu için, birbiriyle bağlantılı olduğunu düşünüyorum.

"Bir kere mahalleye yerleşen hane halkı, diğer komşularının kefaletiyle oraya yerleşebilir.

Dolayısıyla diğer komşular bu aileyi kontrolde, uygunsuz harekette ihtarda ve mahalleden atma hakkına sahiptirler."(İlber Ortaylı)

ne güzel...