ÖLÜM
Ölümle ceberrüt sahiplerinin boynunu koparan, kisraların belini kıran, kayserlerin emelini kısaltan Allah’a hamdolsun! Onların kalpleri, hak olan va’d (ölüm) gelip çatıncaya ve onları çukura atıncaya kadar ölümün anılmasından ürker. Bu bakımdan onlar saraylardan kabirlere, fenerlerin ışığından lahidlerin karanlığına, cariye ve gılmanların cilvesinden haşerat ve böceklerin hücumuna, leziz yemekler ve içkilerden toprakta sürünmeye mahkum olurlar. İşretin ünsiyetinden tenhalığın vahşetine, yumuşak yataktan korkunç düşüş yerine nakledilirler. Acaba onlar ölümden koruyucu kale ve sığınak buldular mı? Ölümün önüne bir perde ve koruyucu bir set çekebildiler mi? Dikkat et! Onların herhangi birinden bir kıpırtı veya gizli bir ses duyuyor musun? Öyleyse tek başına kahır ve istila sahibi olan Allah, eksiklikten münezzehtir. Baki kalma özelliği olan ve mahlukatı hükmüyle ezen sonra ölümü muttakiler için kurtuluş ve onlar hakkında mülakat yapan, kabri günahkarlar için kıyamet gününe kadar daracık bir tutuk evi yapan Allah, ortaktan münezzehtir. Aralıksız nimetlerle nimet etmek, kahredici azaplarla intikam almak O’na mahsustur. Göklerde ve yerde şükür, geçmişte ve gelecekte hamd O’na mahsustur.
Salat apaçık mucizeler ve görünür buhranlar sahibi hz. Peygamberin alinin ve ashabının üzerine olsun! Onlara çokça selam et (yarab!)
O kimse ki ölüm onun mesra’ı, toprak onun yatağı, böcek onun enisi, münker ve nekir onun celisi, kabir onun karar yeri, kıyamet onun va’dedilen yurdu, cennet veya cehennem onun varacağı yeri olursa ona en uygun olan ı ölüm için hazırlanmaktır. Sadece ölüm için tedbir almalıdır. Sadece ölüme bakıp ölüm üzerinde durup düşünmelidir. Ölüme ihtimam gösterip onun etrafında dönmelidir. Onu beklemelidir. İnsan için en uygun olan, nefsini ölürden sayması, kendisini kabir sahiplerinden görmesidir; çünkü her gelecek olan yakındır.uzak olan gelmeyecek olandır. Nitekim hz. Peygamber şöyle buyurmuştur:
Akıllı odur ki nefsini hesaba çekmiş ve ölümden sonrası için çalışmıştır.
Herhangi bir şey için hazırlanmak, ancak onun kalpte zaman zaman anılmasıyla mümkün olur. O şeyin zikri ancak onu hatırlatan hükümlere kulak vermek ve ona dikkat çekenlere bakmak suretiyle yenilenir. O halde biz ölümün mukaddime ve lahikalarından, ahiret, kıyamet, cennet ve cehennem hallerinden kul için zaman zaman hatırlanması, düşünmek suretiyle ayrılmaması gereken şeyleri zikredeceğiz ki hazırlık hususunda teşvik edici olsun! Ölümden sonraki aleme göç etmek yaklaşmış ve ömürden az bir şey kalmıştır. Oysa halk bu hususta gafildir:
insanların hesap vakti (kıyamet günü) yaklaştı.fakat onlar hala gaflet içinde yüz çevirmektedirler…
(ENBİYA/1)