18 Temmuz 2006. Bugün milyonlarca genci ve alilelerini ilgilendiren çok önemli bir olay oldu her sene olduğu gibi.
Her sene aynı şeyler yaşanıyor şu sıralar. Hemen hemen tüm evlerde aynı heyecan mevcut. Kiminin çocuğunun sonuçları açıklanacak, kiminin yiğeninin, kiminin dostunun.......
Kimi evladını alnındna öpecek, kimi "Gelme lan eve" diye telefonda fırça atacak.
Kimi a4 kağıdına yazdırdığı sonuçları koşa koşa evine götürecek, kimi eve gitmek istemeyecek, belkide..........
Bir zamanlar bir genç yaşarmış. Sınav sonuçlarının açıklanacağı gün sabah saat 7 de kalkmış çıkmış evden. İki saat dolaşmış durmuş. Sonunda internet cafe kepenklerini yukarı kaldırmış. İçeri gidecekken midesinde bir ağrı hissetmiş. Çok kötü bir ağrı. Sonra iki gündür neredeyse birşey yiyemediği aklına gelmiş. Sabah sabah ne yiyilir ki? EN iyisi bir çorba içmek diyerek girmiş bir lokantaya. İçmiş çorbasını doğru internete.
Windows açılır açılmaz http://oss.osym.gov.tr sayfasını açmış. Sonuçların açıklanmasına 2 saatten fazla var. Msn de birşey yok. Forumlar bomboş ve anlamsız geliyor. Ne yapmak gerek? Müzik dinleyesi de gelmiyor. Birkaç klip izler. Hiçbir tat alamaz. Oyun oynamak en iyisi der. Önce fafa06 sonra 25 to life daha sonra cs. Hepsini 10 ar dakika oynar. Yine bir tat alamaz.
Arkadaşlarıda yava yavaş cafeye dolmaya başlamıştır. Bİrkaç kelam ederiz belki diye düşünerek etrafına toplar arkadaşları ve bara geçerler. Kimi kola, kimi kahve ister. 6-7 genç bir arada oturmuşlar ve hiçbirinden ses seda çıkmamaktadır. Sadece fincana çarpan kaşığın sesleri gelmektedir.
İçleriniden birisi: Hadi oğlum ya. Kasmayın kendinizi bu kadar. Hadi yüzünüze biraz gülümseme gelsin. der ama nafile. Bİrkaçı gülümsemeye çalışır ama zorla olmuyor ki işte. Sanki SOnuçları biliyorlar da böyle somurtuyorlar.
Saat 10:45. Son 15 dakika. İçlerinden biri seslenir: Hadi kalkında heriniz bir bilgisayara geçin. Hepsi geçer bir bilgisayarın başına. Asıl adamımız yine klip izlemeye çalışır. Maksat kafa dağıtmak.
Ve o an gelmiştir. Asıl adamımız bağırır hadi len sonuçlar açıklandı, ben numarayı girdim, hadi sizde girin aynı anda tıklayalım der. Ve aynı anda tıklarlar. Hepsinde kısık sesle bir mırıldanma vardır. Kimi kahretsin der, kimi lanet olsun der, kimi hadi len o kadar da çalışmıştım der.
7 genç, 7 yürek, 7 can, 7 umut. Umutlar kırılmış, yürekler sarsılmış durumda.
Ve onlar gibi nicesi aynı durumda......
Hak bumudur? 1.5 milyon genç sınava girer. 50 bin i iyi bir yer kapar, 150 bini kötü yere gider. Kalan 13. milyon gencin içinden ise kimi evden kaçar, kimi intihara yeltenir, kimi bir daha deneyecektir. Olmazsa bir daha, bir daha, bir daha.................
Nereye kadar? Ne için? Kim için?
Ölene kadar mı? Vatanı için mi? Kendisi için mi?
Yok abiler yok. Bu vatanın evlatlarını bu hale getirenler utansın. Bu kadar zaman, para, emek hep boşuna. Çar çur ediyoruz gençliğimizi/gençlerimizi/kendimi/kendimizi
DictatoR ve onun gibiler sonuçlarını eline alıp bir köşeye çekilecek ve sigarasını yakarak gözleri dolacak belkide....
Umudumuz yine başka bir bahara kaldı
Gerçekten de lanet olsun böyle sisteme de böyle zihniyetede.