Hiçbir şey kalmamalı senden geriye.
Tekrar düşmemeliyim sana,sevmemeliyim böyle aptalca.
Sanki ben seni hiç sevmemişim,yüreğimi kendi ellerimle ateşe vermemişim.
Ağlamamışım senin için,düşünmemişim seni.
Çünkü ben seni hiç sevmemişimki.
Oysa ben seni sevdiğimde,hıçkırarak ağlamıştım sevinçten.
Anmıştım şarkılarda seni,kanmıştım böyle aşka.
Susamıştım içim yanarcasına sana.
Hayat kuruyor oyununu,ve ben delicesine seni seviyorum.
Hiç bitmeyecek bir sevda zannederek,her şeyimi teslim ederek seviyorum.
Körkütük,savunmasız,sindirilmiş bir şekilde seviyorum.
Her şeye eyvallah diyorum,sen yüreğime bir hastalık gibi bulaşırken.
Bazen geceleri bitiremiyorum. Sabahlar bana uzak geliyor.
Uyku tutmuyor bazen, geceyle sırdaş oluyorum.
Penceremden sessizliği ve yalnızlığı seyrediyorum.
Ulan diyorum nasıl bir sevdadır’ki bu böyle,aptallaşma diyorum.
Ama gel gör’ki ben kendime bile söz geçiremiyorum.
Yine sevda iş başında bu gece,kalemime yansıyor özlemim.
Ve yine özlemle anıyorum. Sayfalarda seni.son olmayacağını bile,bile…Mesut Topal…