Söz Möz...

-Şiir hislerin altında kalıp ezilmedikçe el üstüne çıkamaz...( Bu yüzden yazmak için yanıp tutuşmak yerine yalnızca yanmak ve tutuşmak gerek. Bu iç yangını olduğu vakit şiir, o yangının küllerinden duman duman yükselecek ve kendiliğinden doğacaktır.)

-Allahsız şiirin müslüman şairi, Allah'a varamaz...

-Gerçek şairin kim olduğunu öğrenmek isteyen, şairin gittiği yöne baksın. Gerçek şiir Allah'a giden bir yoldur...

-Şiir, gökten sarkıtılmış iptir. Sımsıkı yapışanı, dosdoğru mâverâya çeker...

-Şiirde manayı apaçık ortaya koymak da büsbütün gizlemek de aynı şeydir.Şiir; aralık bir kapıdır...

-Gayesiz şiir; bugünkü bulmaca cevabının olduğu gazeteyi önüne koyup, aynı gazetenin bir gün evvel çıkan baskısını ele alarak bulmaca çözmek gibidir.

-Adamlığın cinsiyeti yoktur. Kadından da erkekten de adam çıkar. İnsana düşen ikinci bir cinsin olmadığı kadın ve erkek üstü o cinsi; adamlığı, aramak ve bulmaktır. Şayet adamlık bulunamıyorsa (bir adam) aramalı ve bulmalı. Zira kurtuluş ya adam olmakta ya da (adamlar)la beraber olmakta.

-Müslüman olduğu iddia edilen bir cemiyette, Allah'ın güzel bulup helal kıldığını haram kılanların korkusuzluğu çapında; helalini helal kılacakların, en az o çapta bir korkusu yoksa, yazıklar olsun!...

-Nasip ne yalnız kulun ne de yalnız Allah'ın işidir. Kader gibi... Nasip; kul ile Allah arasında çift yönlü bir alış-veriştir. Şayet birinin nasipten yana nasibi nasipse; ne güzel!... Ve bir başka birinin nasipten yana nasibi, nasipsizlikse; ne acı!...

-Dua, insanın altını üstüne getirir...

-Kimi zamanlar çok kısa anlarda binlerce şiir yazılabilir. Bu iş mümkündür ve bir hâlin meyvesidir. Şayet insan bu halini muhafaza edebilirse ikinci bir Mesnevi'yi okumak işten bile değildir. En çok iltifat en çok istikamet üzre olanlaradır...

-Cehennemdeki birinin "Allah" demesi ile cennetteki birinin "Allah" demesi bir değildir. O iki ayrı bir(i) aynı kişi olsa da...

-Allah Dostu, insanı Allah'a ulaştırmak için bir vesiledir. Allah'a ulaşmak isteyen, Dostu'na hizmet etsin. Şayet insan bu hizmete karşılık olarak verilecek bedelin ne olduğu tam olarak bilebilse aklını kaybeder. O'nu bulanda akıl ne gezer!...

-Hamd; övgü yalnız O'na mahsus. Bütün iyilik ve güzelliklerin sahibi O. İnsanda görülüp, övülen her iyi ve güzel olan şey, O'ndan geldiği için, asıl övgünün muhatabı ancak O'dur. Zira övülen şey, insandan ziyade, ondaki iyilik ve güzellik. O'ndan ona yansıyan güzellik. Aksi halde katil de hırsız da arsız da övgüye layık olur. İş böyle olmadığına göre övgü yalnız O'nadır, O'dur ve O'nundur... Azze ve celle...

-İnsan, bir derecelik bir açı ile dahi yüzünü Allah'a dönecek olsa; manevi yüzüne yansıyacak olan nûr, bir âlemi yakar, kül eder. Bir de tastamam bir dönüşü hesap edin!...

-Bilinmez kilitleri, görünmez kapıları ve o kapılar ardından binbir gizem dolu sokakları ile en cazip şehir olan Esrar Şehri'nde dolaşmak isteyen iman anahtarcısından teslim anahtarını alsın ve kapının anahtar deliğine yerleştirsin!... O kadar!...

-Bilmek için var olduğumuz halde, varlığını bilmeden ölmek!... İşte felaket!...

-Hâk olan imana sahip birisi ile bâtıl olan inanca sahip birinin karşı karşıya geldiği ve yalnız birinin geçebileceği kıl kadar incecik bir köprü üzerinde; o birilerinden hangisi davasında daha samimi ve sadık ise o kalır... Ve diğeri yuvarlanır... Her şeyin bir edebi vardır; davanın da edebi samimiyet, sadakat yani her şeyi Allah ve Rasul ve Dost tavrı üzre inşa etmektir...

-Bir şiir, akla ve göze verdiği sanat zevkinin çok daha ötesinde; ruha tattıracağı lezzetten mahrumsa, gerçek şiirden uzaktır...

-Başına ne gelirse gelsin; Allah, de geç!... Bil ki her hesabın üstünde bir Hesap Sahibi var...

-İnsan, bir süvâridir, olduğu günden beri!...

-Şiir'i yudum yudum içmek varken diyorum, yazmak da neyin nesi?... Bir ses: Onlar dudağından dökülen damlalar!... O kadar!...

-Merhamet, insanın yarasını sarmak değildir!... Asıl merhamet yarasını sarması için merhemi ve sargıyı uzatmaktır!... Çabasız gelen şifa, yaralıya ancak dert olur!...

-İnsan!... Bir insan, başka insanlardan utanıp, korktuğu kadar Allah'tan korkup utansa, evliya olur!...

-Şairler iki sınıfa ayrılır... Yaşadığı için şiir yazanlar ve şiir yazmak için yaşayanlar... Siz ikinci sınıf bir şair olmayı tercih etmeyin!... Zira şiir yazıyorum zannettikçe şair olursunuz belki ama şiirden uzaklaşırsınız...

-Gerçek şiire, bir şairin ve şiirlerinin peşinden son sürat koşmakla değil; bir ârifin ardısıra ağır ağır yürümekle varılır...

-Şiirin şekil ve şemalindeki çarpıcılığa takılıp kalanlar; Yûsuf'u görünce eline bıçak çalan Mısırlı kadınlara benzerler; şiirin ruhundan haberdar olanlar ise bir zaman sonra aslını bulan Züleyha'ya...

-Anlaşılmaz gibi görünen onca şey için kendi içinde itiraz makamında olan bir insan, anlaşılmazı; kendi itirazına itiraz ettiğinde anla(yabili)r...

-Zekâ, en basitinden en giriftine sanatı bilmek; akıl, bütün sanatların sahibini bilmek ve bulmak; ve fikir, tefekkür ise sanatkârı bilmek, bulmak ve baştan ayağa onun rengine boyanmak, o olmak, onda olmak, onda yok olmak içindir...

-Arkadaşlar!... Arkadaşlar!... Biz, damlası; Tayfur, deryası; Pür-nûr olan bir umman var diyoruz... Siz neden bahsediyorsunuz?!...

-İman; bir an için inanılmaz ve yok olan ne varsa, bir zaman sonra inanılır ve var kılan tılsım...

-Her şey gibi şiir de yaratılış gâyesinin etrafında dönen bir pervâne olmalı!... Kül olmasa da nûr kesilmeli!...

-Bir işte ortağı Allah'ın dostu olan bir kimse hiç zarar eder mi?!...

-Bizim köyde şiiri yazana değil yaşayana şair diyorlar...

-Bana acıyın!... Ben, evet ben iki kaşının orta yerinden vurulmayı hak eden bir adamım... Ama, ama acıyın!... Acıyın bana!...

-Güzelliğim babamdan, çirkinliğim ise anamdandır...

-Hayır yapacaksanız insana yapın... Cami, çeşme, okul yaptırmayın, demiyoruz... Ama hayır yapacaksanız insana yapın... Dolayları bırakın ve doğrulara bakın...

-Mutlak huzur yalnız ilahi huzursuzlukta...

-Allah'ın aşk deryası genlş ve derindir. Yaratılmış ve yaratılacak herkesin ve her şeyin sığabileceği kadar sonsuz ve dipsiz... Amma bu ummana ancak gönlü olanlar dalabilir; bu ummana dalmayı gönlüne alabilenler...

-Parkta misket oynayan dört çocuğun kalbini aldım sudan ucuza... Bir liraya dört çocuk kalbi almak ne demektir bilir misiniz?... Ben de bilmem!...

-Bana neden ağlıyorsun, diye soruyorlar. Ben de anlamıyorum ki!... Bir gülebilsem, ağlamam kesilecek!... Anlamıyorum ama ağlaya ağlaya güleceğimi biliyorum, bilir gibi oluyorum... Ben, yalnız bildiğime de, anlamadığıma da, ağlamama da, gülebilecek olmama da inanıyorum, inanmak istiyorum...

-Vasiyetimdir: Ben öldükten sonra kefenimin içine, sağ göğsümün üstüne (dört parmak altına) sırrımın çaprazına "ehl-i beyt imamları" kitabını bırakın...

-Her bir gayenin, ülkünün, davanın bir güneşi vardır ve her güneşin doğuşundan ve yükselişinden neşe duyan, zevk alan, huzur bulan taraftarlar da... Ama iyi bilin ki yalnız İslam Güneşi solmayacak ve asla batmayacaktır... Keşke anlayabilseniz!... Ve anlayabilseler!... Ve anlayabilsem!...

-Şayet bir gün bir yerde yanınızda yahut karşınızda; bir kimsenin, sevdiği bir kimseyi, onun gözlerinin içine bakarak ve yüzüne yüzüne konuşarak methettiğini, göklere çıkardığını, üstünlük, güzellik ve iyilik gibi birtakım faziletlerini anarak değerini yücelttiğini, en samimi, içten, vicdani, kalbi ve ruhi duyguları ile sena ettiğini işitirseniz deyin ki: Bu (karşısındaki sevdiği kimseye övgüler yağdıran ) kimse muhakkak sevdiği (karşısı yahut yanındaki) kimsenin azılı bir düşmanıdır!... Yahut cahilin biri...

-Allah'tan mahrum kalanlar için cennet de cehennemdir...

-Biz işten, güçten yemek yemeye, uyumaya, nefes almaya fırsat bulamıyoruz; kimi işsizler ve güçsüzler (ki onlar kendilerini gayet iyi bilir amma) bilmezler ki yahut bilseler de anlamaz, anlayamazlar ki bu halimizi görsünler de şu veryansından başlarını, dillerini, taşlarını kurtarsınlar: Kardeşiiim! Bu adam(lar) niye şiir yazmıyorlar, yazınca da neden iki satır karalıyorlar ve adına şiir (bile) diyemeyerek çekip gidiyorlar? Şiir bu mudur ve bu mudur şair?...

Budur, diyelim budur!... Herkes işine(!) gücüne(!) baksın... Ve dua edelim: Haydi hayırlı işler!..

-Hizmetin ve hizmet taraftarlarının önüne çekilen bütün perdeler, er-geç ama muhakkak gün gelir ve bir gün yırtılır...

-Benim, ölçülerin ölçüsüne göre bir şekilde bulaştığım gizli ve açık, küçük ve büyük, doğru ya da yanlış bütün günahlar, ayıplar ve edepsizlikler, hepsi ayrı ayrı ve birer birer bir pislikten ibarettir. Pislik ve pislikler de ancak domuzların ağızına layıktır. Ben pişmanım. O kadar...

-Düşünmekten, yazmaya fırsat bulamamak ne garip iş!...

-Allah güzeldir ve güzeli diler. Ve ne güzel ki ancak güzel olan Allah'ın dilediği olur...

-Allah, kim neye niyet ederse, o niyetini er-geç tahakkuk ettirir ve haldeki niyeti herhangi bir kazaya uğratmadan kaza mahalline, kaza anına vardırır, oldurur ve gösterir...

-Canım sıkıldı. İnce uçlu kalemim kayıplarda. Oysa, inceleri ben pek çok, pek çok severim...

-Kardeşim; bacım!... Her gördüğünü, her duyduğunu, her bildiğini öyle herkese anlatma ki Allah da seni, senin gizli-saklı onca işini açık edip herkese ve her şeye gösterip de seni ağlatmasın... Allah'ın sırrını tutan, sırlara erer... Sır Olan'a erer ki elbette yine Allah Teala Hazretlerinin izinleri, Peygamber sallallahu teala aleyhi vesellem Efendimiz'in duaları ve Sadat-ı Kiram kaddesallahu esrarahüm büyüklerimizin himmetleri ile vesselam...

-Sen, sana düşeni yaparsan; O da kendine düşeni yapar...

-Kimsenin derdi ile uğraşmadan herkese derman olmanın derdine düşün...