Beşikten Tabuta
Gözlerimi açtım bir gün şafakta,
Dediler ki sana bir isim lazım,
Ezan sesi duyuldu birden semada,
Anladım ki bana kefenim lazım...
Böylece kundağa sardılar beni,
Son günde bu günü anayım diye,
Ardından beşiğe koydular beni,
Dünyayı eğlence sanayım diye...
Büyüdüm elimde oyuncak vardı,
Dilimde gaibden birkaç kelime,
Beşiğin yerini salıncak aldı,
Gülümser geçerdi bakan halime...
Yaş geldi,’’Haydi oğlum okul yoluna!’’
İlk önce nerdeyim bunu öğrendim,
Sağ eline sarımsak,soğan soluna!
Yönler tek yereymiş ‘ sonu’ öğrendim.
Hızla geçti zaman,yollar dolaştı,
Soğanla sarmısak geride kaldı,
Bana da dünyadan bir hal bulaştı,
Bildiğim düz yollar nerede kaldı?
Öyle böyle derken ,aynada akis,
Evvel yitirdiğim ummana daldım,
Yüzümde perdeler,gözlerimde sis,
Meğer vakit gelmiş,çok geç anladım.
Son günde geldi,aşıldı eşik,
Kefene sardılar kundağın diye,
Dört kollu kayığı yaptılar beşik,
Buydu salıncak sandığın diye...
tahsin...