Tariher 29 Ekim 2011'i gösteriyor..Cumhuriyetimizin 88. yılını kutluyoruz sabahtan beri yurt enelinde.Çocuklar depremlerden ve şehitlerimizden habersiz,ellerinde bayraklar ve balonlarla cumhuriyetin varlığınıkutluyor sabahtan beri coskun nidalar eşliğinde...
Bugün akşam yine aldım ucu kırığımı ve 1-2 yaprak kağıt ve yanımda da üstadın kitabını elime bi yandan okuyorum diğer yandan da aklıma ne gelirse döküyorum kağıtlara..
Bugün piyer lottideydim aksam saatlerinde.Üstadın hiç çıkmadığı ve çok sevdiği o güzel mekan.insanı dünyevi aşktan alıp taa ilahi aşka götüren köprü niteliği taşıyan o güzel yer.Buranın akşam görüntüsü de bi başka haz verir insana.Öyle bi yere götürür ki sizleri o an dünyanızı unutup başka yerlerde gezinirsiniz.Telefonumu karıstırarak karsımda oturan arkadasımın benimle ilgilenmemesine inat Türk kahvemi yudumlarken diğer yandan da düşündüm alıp başımı uzaklara gittim.Önce İstanbulu dinledim bi müdet gözlerim kapalı.Önce hafiften bir rüzgar esiyor;yavaş yavaş sallanıyor yapraklar,ağaçlarda...Uzaklarda,çok uzaklarda aklım fikrim.Orhan Velinin bu satırları var sadece aklımda şiiri komple ezberlemedim:)))
Ardından da Üstadın çilesinde,vasiyetinde söylediği sözler geldi aklıma;
Son gün olmasın dostum çelengim,top arabam
Alıp beni götürsün tam dört inanmış adam.
İnanmak..İnanmak..İnanmak..Umut etmek ve inanmak çok önemli..Yoksa savaşmak imkansız ve kazanmaksa hayal..Önce mücadele edeceğimiz davaya inanmak zorundayız.İnandığımız dava uğrunda bizi bu kutsal amaçtan uzaklaştırmak isteyecek çok fazla kişi oldu ve olmaya da devam edecek..
Bu yolda inanarak azimle yılmadan ve yıkılmadan savaşmış ecdat.Şimdi evladın yaptığına bak..Ecdat iman demiş,evlat iman ne ki demiş.Ecdat hür irade demiş,evlat özgürlüğünü terk etmiş sıkılmadan.BAşka başka medeniyetlerin oyuncağı olmuş.Orasını burasını açmış çıkmış dışarı evlat giyinmeyi unutmuş.Aklına gelmemiş ki orayı burayı açmak medeniyetse,yamyamlar kendisinden daha medeni.Geçmişini kim olduğunu,inancını ve tüm benliğini unutmuş artık ecdat.Kimliksiz insanlar ordusu olup çıkmış.Kim olduğunu hatırlamamış unutmuş.
Bi an düşündüm de;bu kimliksiz insanlardan oluşan Çevremde kaç dostum olacak ki acaba dersiniz?Cenaze namazımda kaç insan olacak arkamda bıraktığım?İmanla mı gideceğim kendi kimliğimle,yoksa iman tünne mi olacak?İyi bilirdik mi diyecekler arkamdan yoksa kimliksiz insanlar ordusundan mı diyecekler.acaba çıkar mı ki tabutumu taşıyacak 4 inançlı adam?
Sorular..Sorular..Sorular..Hepsi başıma üşüşmüş çengel çengel dolaşmaya devam ediyor.Sonra elimden bırakıyorum ucu kırığımı,alıyorum elime üstadımın kitabını ve "Tut elimden" diyorum üstadıma."Tut elimden birlikte bulalım soruların cevaplarını.."