SEKERAT
Nemrut’un sulu beynine
Ağır ağır yağarken kar.
Gökyüzü senin neyine
Diye haykırdı buutlar.
İrkildi kibirli Nemrut,
Söndü nâme-i yıldızı.
Beyninde patlayan barut,
Sivrisinek vızıltısı.
Davullar çalındı… Savaş…
Her tokmak, acıya davet.
Lağım kuyusunda bir baş
Ve sebil sebil nedâmet.
Sarayında son nefeste
Sahibinden korkan çığlık.
Körpe ehramlar kafeste,
Yüzüstü oldu Tanrılık…
Adıdeğmez / Nisan 2007 / 21 Temmuz 2007