ÖLÜME DOĞRU
Penceremden içeri süzülen ay ışığı
Vurur yılların eskittiği yaşlı yüzüme
Hatırlarım silik, eskimiş hatıraları
Ve damlar gözyaşları boncuk boncuk üstüme
Yalnızlık olabildiğine hâkim odamda
Sessizlik yalnızlığın en yakın arkadaşı
Sessiz hıçkırıklar, sarsıntılar vücudumda
Yaşlı gözlerim zorla görmek istiyor arşı
Hayat artık hep tekdüzelik, alışılmışlık
Hissediyorum yoruluyor çalışan kalbim
Ölüm bana çektiğim nefes kadar uzaklık
Hazır artık ölüme kalbim, hissim ve fikrim.
01/2008