RABBİM’E DÖNEN YOL
Sen dönersin,ben dönerim
Tennuren döner,dünya döner.
Bu alem sevgiyle döner
Yolu da zübde-i alemin gönlünden geçer
Meçhul bir zamanda,meçhul bir mekanda
Meçhul kişi hakikati aramakta
Bu gönlü boğar kapkara eller
Rabbini bulamayan biçare diller
Yollar var uzun ve sonu gelmez yollar
Gidenlere dönüşü olmayan yollar
Adam,içinde ateşle yalınayak
Yürür gece-gündüz derde dert katarak
Zorlu yol geçilir,karlı dağ aşılır
Gönülden gönüle yol zor bulunur
Ne çile biter,ne dert,ne de arayış
Bulmak için gerek üstün bir kavrayış
Gün gelir bir nur huzmesi yağar gökten
Ve ilahi mesaj Rabbimden
Nur yağıyor fezadan sağanak sağanak
Bu rahmete lazım mı sığınak
Yolları tepip,dağları geçip;dönmek gerek
Aramaya başlanan yerde,bitmek gerek
Ve döndü adam,yüreğine döndü
Sırt çevirdiği nefsine döndü.
Anladı ki;dışarda değil,yollar içerde
Aranan uzakta değil,aranan bilinende
Nefis,dünyaya kul olmuş nefis
Benimse boyun eğdiğim El-Varis
Hatasız değilim,günahkarım elbet
Benim de aldandığım keyfiyet
Sıyırdım nefsimi kara bir örtü misali
Aşkından başkasının gücü yetmedi Ey İlahi!
Yandı adam,pişmanlık ateşiyle yandı
Bu beden,bu yüke zor dayandı.
Pişti,çiğlik derdiyle pişti
Nefsini,ölmeden öldürmek zor işti.
Ağaçlar meyveye durdu
Oldu,adam Rabbine kul oldu.
Döndü alem ve insan
Mümine düşen sevgi ve iman
Döndü kul Rabbinin aşkıyla
Kucakladı evreni İslam çağrısıyla
Geldi insanlar;günâhkar ve tevbekâr
Bu yolda toprak olmak bile kâr
Dön dünya dön;dur nefsim dur
Rabbim yolunda ölen ,bu rezil kulundur...