Şiir-miir

Yoktum Yokoldum

Yoktum, vardın, vardım, yârdım,

Hayat zor bir bilmece.

Yandım, kandım, andım, vardım.

Çöz hadi hece hece.

Çaldım, kaldım, aldım, saldım.

Soru içinde soru.

Durdum, baktım, koştum, aktım.

Hedefe koş dosdoğru.

Oku, fikret, hazmet, zikret,

Anahtar elbet sende.

Ara ve bul, bil ve eğil,

İzzet daim seninle.

Çöldüm, öldüm, öldüm, güldüm,

Nefesler para ile.

Sandım, andım, zannım, kandım,

Bak vapur kalktı bile.

Geçtim, geldim, eldim, bildim.

Kalem kırıldı mı ne?

Geçti, gitti, tükendi, bitti.

Tekrar yokoldum! yine.

İstanbul, Bir Şehir

İstanbul, kutlu kimsenin dilindeki şehir,

Ümmetin şerefli, aziz, güzel başkenti,

Kalpleri ansızın çalan mahzun bir sevgili,

Yolun ve tatlı müjdenin sonundaki şehir.

İstanbul ki; âşıkların kalbindeki şehir,

Sinelerde heyecan, gözde yaş, toprakta kan,

Sultanların gözbebeği, Sultan sözü olan,

Özlenen, beklenen fethin ucundaki şehir.

İstanbul, iki yakalı, hoş endamlı şehir,

Genç Mehmet'in çocukluk aşkı, gençlik sevinci,

Ve kanlı bıçaklı olunan asırlık inci,

Can alıcı bakışlı, mavi gözlü bir şehir.

İstanbul, göklerde ismi yankılanan şehir,

Ashab ruhunda esinti, kalbinde heyecan,

Seveni çok, düşmanı hadsiz ve yürek yakan,

Ömüre ömür katan, tepesi yedi şehir.

İstanbul, onbinlerce şehirlerden bir şehir,

Uğrunda binlerce kıta söz yazmaya değer,

Maviler içinde iki kıtalı şaheser,

Şu yeryüzünde, elbet, elbet en güzel şehir...

Es-Selam

İlk şiirinin stilini çok beğendim. Güzel bir çalışma. Başarılar diliyorum. Selametle...

Es-Selam

İlk şiirinin stilini çok beğendim. Güzel bir çalışma. Başarılar diliyorum. Selametle...

Vesselam...

Teşekkürler kardeşim...

Selametle...

Büyük Şeytan...

Şeytan biraz fısıldar, ardından geçer gider,

Nefsim ya bal yedirir, ya hayatı zehreder.

Es-Selam...

Çok güzel kardeşim. Eserlerinin devamını diliyorum.

Seni bahane ederek bir konu açmak istiyorum.

Benlike bir NFK şiir okulu açmanın zamanı geldi. (Tanzimat, Serveti Finun vs gibi)

Yani gaye ve davası bir olan bizler şiirlerimizi hep bu dava üzerine Üstad'tan aldığımız öğütler çerçevesinde yazsak, birbirimizi her yerde tanıtsak, ortak kitaplar çıkarsak, bildiriler dağıtsak hatta hatta ocak kursak güzel olmaz mı?

Aramızda büyük şiir adamları da var yani yaşça büyük. Onlar yol gösterir. Edebiyat okuyan öğrenciler etrafında böyle bir girişim güzel olmaz mı?

En nihayetinde artık Üstad değil Davası konusulur ve kim bilir belki de Üstadın atıpta şerdiği fakat yeterince büyüyemediği tohum bizim vasıtamızla büyümeye kaldığı yerden devam eder.

Vesselam...

Ne hoş olur...

İnşaallah....

Sükût...

I

Bana değerli bir taş verin, ya inci ya da yâkût,

Daha değerli bir şey var ise o da ancak sükût.

***

II

Çığlıklar gökleri sarmış, yıldızlar ses de boğulmuş,

Evvelce bir lisan vardı ya, galiba unutulmuş.

***

III

Sesler çoğaldıkça, yeryüzünde büyük bir kargaşa,

Ey güzeller güzeli sessizlik, `var ol!, sen çok yaşa!...`

***

IV

Dilleri kestik, sözleri yuttuk, `oh! hayat ne rahat!`,

Öğüt almak istersen şayet, dilsizden al nasihat.

***

V

Bir cinnet ve bir vahşet... nihayet kargaşa sensizlik,

Gözlerimiz yollarda, nerede kaldın ey sessizlik?

***

VI

Sesler, sesler, sesler... Ve tükenmek bilmeyen nefesler,

Şu nefesler bir kesilse de rahata erse sesler...

***

VII

Beynimi zonklatan şu uğultudan nasıl kurtulsam,

Çareyse ölüm, bir an evvel tabuta doğru koşsam.

ah sukut , derin sessizlik ...etraftaki kuru kalabalık ve sesler sana olan özlemi kat kat arttırdı...Şiiriniz yarama tuz bastı ama çok güzel yazmışsınız. Zaten oldum olası kıskanırım şiire yeteneği olanları :). Şiiriniz gerçekten güzel , manalı...Allah kaleminize keskinlik ve kuvvet versin , ne diyelim :shiny:

Teşekkürler kardeşim...

Amin...

Nokta

İşlenen günah, zulmetten perde,

Her haram zehir, bir siyah nokta.

Şeytan alnından, seni öperde;

Boş yer kalmadı, koyacak nokta.

Bir, iki, üç, dört...Ne çok leke var,

İşitmedin mi? Ne demiş yar?

Hükme bağlanmış, yazılmış karar,

Sen koymasan da, koyulmuş nokta.

Böyle bir şiir yazmak isterdim... Emeğine ve fikrine sağlık... (Yoktum Yokoldum)

Ölçü

Şiirde ölçü mü? Olmasa n`olur,

Kafiyen var mı? Her gece, her seher.

Şairliği bir kenara bırak, dur!...

Sen bana hayat ölçünden haber ver.

Esnafın ölçüsü, hep zarar ziyan,

Avamın, aşağı kalmaz ki ondan,

Zamanın kıstası, rezillik, isyan,

Sen bana gerçek ölçüden haber ver.

Aşk ve Akıl

I

Sorsan; "kıymetim(i) bil, seni sen yapan, benim", der,

Aşk bahsinde konuşsa kendini rezil eder.

***

II

Akıl, muhabbet âleminde kanatsız bir kuş...

Akıl için aşkın sokağı çıkılmaz yokuş...

***

III

İnanma, "Hay aklınla çok yaşa!" deseler de,

Akılsız(!)’ın ömrü daha uzun ötelerde...

***

IV

Akıl, aşk meydanında şaşkına dönmüş eşşek,

A şaşkın!... Burda gezinmek senin ne ne gerek!...

***

V

Akıl, evet... Hakîkat kapısının tokmağı,

Kaldırın aşk yolundan şu gereksiz çomağı.

***

VI

Soralım kendine: "Söyle bakalım, aşk nedir?"

"O dersi hiç görmedik ki!" diye cevap verir.

***

VII

Şeyh Galib bir ara "Ah aşkın elinden..." demiş,

Akıl kızmış: "Benim sözlerimi çalan kimmiş?"

seni tanıyorum serdar tuncer sitesinden... hoşgelmişsin kurban...

hoşbulduk...

teşekkür ettik...

Aman Allah’ım Aman

Aman Allah’ım aman,

Ortalık ne de yaman.

Kuzu kurtla barışık,

Herhalde ahir zaman.

Şeytanlar maske takmış,

Her yere dükkan açmış.

Deliler her bir yanda,

Akıl fizan’a kaçmış.

Aman Allah’ım aman,

Şu dünya ne de yaman.

Zift ile nur karışık,

Herhalde ahir zaman.

Deniz olduğu yerde,

Sular bir boy şehirde.

İnkar seli bu inkar,

Boğulanlar cahimde.

Aman Allah’ım aman,

İnsanlar ne de yaman.

Suretleri hayvani,

Herhalde ahir zaman.

Ölü kabir başında,

Diri toprak altında,

Hayat sahibi kim mi?

Gerçek O’nun katında.

Aman Allah’ım aman,

Saatler ne de yaman.

Kıyamete az kaldı,

Herhalde ahir zaman.

Adımlar

Sesler... Adım sesleri... Birkaç sokak ötede,

İşiten ürperir ve kaçacak delik arar.

Durun!... Galiba bir gölge gördüm şu köşede,

Git gide yaklaşmakta gibi sanki adımlar...

Yeryüzünü alt-üst edecek kasırga mı ne?,

Yahut da şehri yerle bir edecek zelzele,

Dinlesene, ne korkunç!... Kulak ver bir sesine,

Her an daha da ürkütüyor beni, adımlar...

Attığı her bir adımda, artıyor çığlıklar,

Meydanda kimse yok, vebalı adam; sokaklar,

Evlerinde korku içinde kalabalıklar,

Git gide yanaşmakta gibi sanki adımlar...

Hiç durmaksızın fokurdayan volkan misali,

Kulakları sağır eden bir gök gürlemesi,

Bu dehşet saçan gürültünün yoktur emsali,

Her an daha da sindiriyor beni, adımlar...

Ortalıkta çıt yok, bir onun ayak sesleri,

Zehirli duman gibi, boğuyor nefesleri,

Hayvanlar dahi dövüyor, demir kafesleri,

Git gide sokulmakta gibi sanki adımlar...

Bir boru sesi... Ötelerden, çok ötelerden,

Adım sesleri geliyor bütün köşelerden,

Göklere bir feryad yükseliyor kabirlerden,

Her an daha da korkutuyor beni, adımlar...

Aman Allahım!... Sanki gökyüzü yarılıyor,

Yeryüzü ortadan ikiye mi ayrılıyor?

Ay ne diye söndü?... Güneş niçin kararıyor?

Meğerse kıyamete aitmiş bu adımlar...

Ağlar

Sefer edince bir âşık âlemden,

Bulut ağlar, toprak ağlar, su ağlar,

Cihânın gözyaşı dinmez, elemden,

Arş ağlar, ferş ağlar ve sonsuz ağlar.

Saçını okşayan saba yelinden,

Cânhıraş bir çığlık sabahı boğar,

Kundakta sarılı bebe içinden,

Bir âşık daha göçtü, diye ağlar.

Mum misali eşya yanar derinden,

Güneş ağlar, ateş ağlar, kor ağlar.

Pervaneler elbet geçer kendinden,

Alev ağlar, şule ağlar, köz ağlar.

Gülistanın rengi atar, derdinden,

Cümle gül kendini kızıla çalar.

Aşk ülkesinin muhabbet ilinden,

Bülbül, bir garîb âşık için ağlar.

Figânlar yükselir yeryüzünden,

Nebât ağlar, hayvan ağlar, ins ağlar.

Bin parça düşer zamanın yüzünden,

Mevsim ağlar, takvim ağlar, an ağlar.

Bir rüzgar eser hicrân yönünden

Kasvetli bir hava varlığı boğar.

Nice taş yürekler döner sözünden,

Bekâya yürüyen âşıka ağlar.

Âşıkân, sâdıkân inler gönülden,

Leylâ ağlar, Mecnûn ağlar, çöl ağlar.

’Âşıklar ölmez’, duysak da sümbülden,

Varlık ağlar, yokluk ağlar, aşk ağlar.

Marifet

İnsan bulabilmek yeryüzünde, marifet,

Ara ha babam ara ki, insan bulasın.

Hayvanlık işte şu eşeklere emanet,

O eşeğe bakan güya; insan, utansın.

Adamlık mı?, dedin, o iş büyük keramet,

İmansızlar bu işe ne diye inansın.

Kaç insan var civarında hadi hesap et,

Sayılarını kundaktaki çocuk saysın.

Geçer elbet bu günler biraz daha sabret,

Taş çatlasa bile bırak sabır usansın.

İşler yoluna girmez ki olmadan gayret,

Sen sana düşeni yap, bakan sana baksın.

Durma, ara ve bul, artık bitsin esaret,

Bilmelisin ki sen bir insana muhtaçsın.

İnsan bulabilmek yeryüzünde, marifet.

Akıl-Kafa-Gönül-Göz

Âhreti aklına koyanın, dünya gönlünden çıkar.

Dünyaya kafayı takanın, âhret gözünden kaçar.

Aşk

Aşk... Kimisi için hayat, kimisi için bir âh,

Aşk, aslında secdeler ettiğimiz eşsiz ilâh...

Fetih ve Fatih

Çok evvel İlâhi nefesin müjdesi idi,

Fetih...

Sekiz asır evvelden O’nun gözdesi idi,

Fatih...