Sabahları hatırlarım, sessiz sabahları
Kimseciklerin uyanmadığı vakitleri,
Yalnız benim aşındırdığım kaldırımları
Ve ufukta parlayan ihtişamlı güneşi
Yalnızlığı haz alarak yaşadığım yıllar!
Şimdi arar oldum sizi candan bir dost gibi
İçime çekip bir bir sakladığım sabahlar!
Bir tek siz bilirsiniz saklı kalmış içimi
Sanki bir ip çekilmiş bir uçtan diğer bir uca
Bir tarafı bende öteki gaip ellerde
Bir uç ölüme çekiyor, diğeri hayata
Pes edİyor ve kayboluyorum gecelerde...
Abdülaziz