Tahayyül
Ummandan katreye topyekûn eşya;
Hakikati gizleyen kutucuklar…
Mihrak yerinden akan, şerha şerha;
Dipsiz derin ve nispetsiz yüksek var…
Bir yüksüklük okyanus ve çamurdan,
Çalkalanır dalga dalga yağmurdan…
Bakınca hayaline fıtr-i surdan;
Bir nefeste dalgalar, toz kovalar…
Ses, rüzgâr fısıltısında titrerken,
Ses, beynimi sünger gibi içerken,
Ses, ruhumda çınlıyor ve her yerden;
Karınca adımından göğe kadar…
Sayıda yekûn hattına küçülsem,
Namütenahi bedene bürünsem,
Atomlar arası boşluğa düşsem;
Halka halka kıvrım çizer, yok ve var…