Dünyanın en kavurucu sıcaklarını, gönlündeki ulu çınarın altında serinleyerek geçiren insanlar da var.
“Sen toprağa sıkıca tutunduysan” dedi meczup, “bırak istediği kadar savursun rüzgâr!
"Filanca da ölmüş!” dedi oturan üzüntüyle.
“Bu bizim yaşadığımızı mı gösteriyor?” diye sordu ayaktaki."
Biz yazık ki birbirimizi sevmemiz gerektiği gibi sevmiyoruz. Birbirimizin olması gerektiği kadar dostu olamıyoruz. Birbirimizin gönül hoşluğu olmaktan çok, derdi tasası oluyoruz. Birbirimizin felahı, ferahlığı değil, gafleti, sıkıntısı oluyoruz. Çözümü değil, düğümü oluyoruz. Birbirimizin yıldızlı gecesi değil, zifiri karanlığı oluyoruz. Ufku, ummanı değil, dipsiz kuyusu oluyoruz. Sevdası değil, belası oluyoruz. İnşası değil, yıkımı oluyoruz. Dinginliği değil, girdabı oluyoruz. Biz çoğu zaman birbirimizin cenneti değil, cehennemi oluyoruz.