Gönül Nimetleri ( El-mevahibü-l Ledüniyye )

İslam büyüklerinden İmam-ı Kastalani'nin kaleme aldığı ve büyük şair Baki'nin Osmanlıcaya çevirdiği bu dünya çapındaki eseri, bugünkü dilimize aktarırken ölçülerimiz şunlardır:

Metin ve manaya hudutsuz bir hürmet ve sadakat içinde, bazı faydasız noktaları ve tekrarları çıkarmak, bu arada kalemimizden birkaç tefsir damlası dökülecek olursa onları kerre içindegöstermek, sadece bahisleri başlıklandırmak ve bunlardan gayri hiçbir tertip ve manaya dokunmaksızın eseri olanca cevheri ve istiklaliyle belirtmek...

Okuyucularımızın, Kainatın Efendisine ait bu eseri, benzerleri arasında en eminlerinden tanımalarını diler ve bu mukaddes mevzu karşısında haşyetle susmak ve eseri tatmaya çalışmak tavsiyesinden başka söylenmeye değer söz olmadığını bildiririz.

Tevfik Haktan...

Allah'ın Resûlü bütün bu seferlerden sonra yine Şam yollarında ticarete çıktı. "Basri" isimli kasabanın pazarına vardı. O zaman yirmibeş yaşlarındaydı ve müminlerin annesi Hazret-i Hatice' nin Meysire adında ki köleside kendisine kölelik ediyordu. Zilhicce ayından ondörtgün geçmişti ki, o noktaya geldikleri zaman durup ağacın gölgesinde oturdular... O civarda Nastura isimli bir rahip bu manzarayı görünce şöyle dedi:

-Bu ağacın altına Peygamberlerden gayrı kimse oturmaz.

Yolda ve öğle sıcağında Meysire görür ki, Allah'ın Resûlünün üzerine iki melek gölge salmakta ve ona güneş dokunmamakta... Mekkeye dönüşlerinde Hazreti Hatice' de, evinin çardağı üzerinden iki meleğin Allah'ın Resûlünün üzerinden kanat yayarak gölge verdiklerini gözleriyle görmüştür.

GÖNÜL NİMETLERİ / İmâm Kastalanî Sahife: 54