Geceler toprağa benimle inmiş.
Kasırga benimle kopmuş denizde.
Sanırım vebalı elim gezinmiş,
Çürüyen ağaçta, hasta benizde.
Cinnet, şüphe, korku, benim eserim;
Sıcak kalbinizde gizlidir yerim,
Bir kurdum ki, sizi hep diş diş yerim
Ve gezerim her gün elbisenizde…
nefs denen bu kadar güzel dillendirilir valla .aklım yerinden çıkacak sanki
üstadın yine bir klasiği, kendisi, nefsi nefsin dili ile anlatmış. nefissiz olmaz nefisle de olmaz desem yalış olmaz heralde
Bana kalırsa düşman saflarının en sinsi ve en etkili savaşçısıyken , güçlü bir iman ve derin bir sabırla kendi safımıza çekebileceğimiz bir güç olmalı nefs..
Vahşi bir aslanın terbiye edilip hizmetinize sunulması gibi ..