Boş Dünya...

Gittiler... Bana dünyam

Birdenbire boş geldi.

Seçilmiş oldu eşyam.

Odalarım loş geldi.

Gözlerim müebbette,

Günü gelir elbette...

Gelir Melek nöbette,

Safa geldi, hoş geldi.

Bu şiirin bende hüzünlü bir anısı vardır.

Lisedeki, Çok sevdiğim hocam , Durmuş Hocam'ın babasının vefatında, kendisine mesaj olarak gönderdiğim şiirdi bu. Telefon açmaya cesaret edememiştim. bu durumlarda yazmak en iyisi..

Hüner, hoşgeldin diyebilmekte. O da bunu zaten çok iyi biliyordu.

Nasıl yaşarsak öyle yönetiliyoruz...insanın kendı nefesının guzellıgıne yıne kendisinin sebep olması müthiş bır sey..ölüme nokta koyanlardan olmadıkça kapımız hayra cıkar ınşaallah...

üstad bu şiiri, giden dostlarının arkasından ''bir odanın eşyadan arındırılması''gibi dünyanın kendisine nasıl bomboş geldiğini, onlara duyduğu özlemi ve onlara kavuşmak için gözleri yolda kalmış biri gibi,onlara kavuşmanın sadece ve sadece onların yanına giderek olabileceğini ve bu işin de ölüm kapısından girmesiyle gerçekleşeceğini çok iyi bilen üstad, ölüm meleğini hasretle beklediğini dizelerine nakşetmiş.üstad bunu teyid edercesine başka bir şiirin'de şöyle diyor.

Dostlarım ev eşyamdı , bir bir gitti diyorum.

Artık boş odalarda ölümü bekliyorum...

üstadım,inşallah şimdi o nur yüzlü dostlarınızla berabersiniz.sizleri ve dostlarınızı dünya gözüyle göremedik belki ama şu dünyada ve şu zamanda sizleri görmek ve tanımak için herşeyimizi feda ederdik.ne zaman eskiye dair bir tarih görsem aklıma hep siz geliyorsunuz .üstadım acaba şimdi napıyordu diyorum.babamın askerlik hatıralarından müteşekkil hatıra defterine baktığımda bile eski tarihli olmasından dolayı aklıma ilk gelen üstadım ve onun dostları oluyor.Allah'tan bir istekte bulunucaksak sizinkiler gibi dostlarımız olmasını isteriz.Allah siz'den ve dostlarınızdan razı olsun üstadım,mekanınız cennettir inşallah...

Ayhan Songar, Türk Edebiyat Dergisi Üstad özel sayısında yazdığı bir yazıda bu şiirden hususiyetle bahsediyor. Öğreniyoruz ki Üstad bu şiiri Ayhan Songar'a ithaf etmiş. İlgili kısmı ekliyorum:

"1981 ekiminde, hemen hemen iki sene oluyor, artık iyice zayıflamış gözleri ile bir kağıda yazıp “Aziz dostum ve gönüldaşım Ayhan Songar’a” diye ithaf ettiği bir şiir var:

Boş dünya

Gittiler... Bana dünyam

Birden bire boş geldi

...

..."

Ne büyük bir insan .Ölümü Mevlana gibi düğün görüyor.

Bir gün sormuşlar Üstada, neden özel araban yok

Üstad:

-Ona en son bineceğim...

İnşallah bizlerde özel arabaya en son bineriz

Bom boş dünya...

paylasım için saolun kardeslerm..Çok hoş..