Nuhun Yeni Gemisi..!

.......................

Dikkat:

Bence en büyük haksız, haklıyken, karşı tarafın eteğine yapışıp, ona: Gönüldaş! Ne yapıyorsun?.. Küfür topyekun üzerimize gelirken takındığın bu ayrılık ve aykırılık tavrı ne faciadır! demeyendir!..

Bence en büyük haksız, her itişe, kakışa, hatta her hakaret ve acı mukabeleye katlanıp sonuna kadar ara bulmaya çalışmayandır.

Taraflar arasında, küfür ve ihanetten gayrı her, her şey, her şey görmezlikten gelinecek, böyle bir şey zuhur ettiği anda da, o taraf, her tarafça, gık demesine, saflarımızdaki bir anlık boşluğu ilân etmesine bile imkân bırakılmadan tepelenecektir.

İslam hikmeti budur, İslâm siyaseti budur; ve bizim şu zavallı halimiz ayrılık çıkaranlar bizden değildir! hadîsinin kılıcına karşıdır.

İyice bilmek lâzımdır ki, bu memlekette, bütün şubeleriyle küfrün, boğazlamak üzere her an bıçağını bilediği, ne şu, ne bu birlik, dernek, ocak, ne Süleymancı, ne Nurcu, ne İmam Hatipli vardır; sadece Müslüman vardır; Müslümanlık ve Müslüman!..

Esir kampları halinde Müslümanları depo etmekte kullanılan hangar mânasiyle değil, kâinata hâkim saray mânasiyle camii ve ruhu kurtarmak isteyenler, birleşiniz!...

Komünistler, 19. asrın ortalarında yayınladıkları meşhur (Manifest)lerinde şöyle bağırıyorlardı:

_ Dünya proleterleri birleşiniz!

Biz de 20. asrın sonuna doğru şöyle haykırıyoruz:

_ Müslüman Anadolu gençliği! Birleşiniz! Gerçek İslâmlığın bu sahada ruhu kurtarıcı ve muvazeneyi kurucu hakikatini bütün insanlığa arzederek, her haliyle yeni ve güzel örneği nefsinizde çizgileştiriniz, renklendiriniz, maddeleştiriniz! Ve dünyaya haykırınız: " Ben İslâmın gerçeğindeyim; ve gerçek İslâm bende!... 20. asır tufanından kurtulmak isteyen, Nuh'un yeni gemisine buyursun!

Evet ey yeni gençlik! sana düşen, bu tayfun ve kasırga asrında Nuh'un yeni gemisini kızağa koymaktır.

Hak yardımcın olsun!...

..................

(Necip Fazıl Kısakürek - ' Dünya Bir İnkılap Bekliyor ' adlı kitabından)

Selamlar,

İçerisinde bulunduğumuz ahvalin harika bir şekilde fotoğrafını çeken ve çıkış yolunun nerede olduğunu gösteren, hemen hemen her hakiki İslamî grubun bir şekilde içerisine düştüğü yanılgıyı gözler önüne seren çok kıymetli bir yazı. Paylaştığınız için teşekkürler.

Üstad, hayatı boyunca İslamiyet'i hareket noktası olarak alan ve din-i mübîne gerçekten hizmet eden, bu işi hakkıyla yapan cemaat, anlayış ve telakkilere karşı hiçbir şekilde saldırıda bulunmamış, hareketteki ufak farklılıkları görmezden gelmiş ve hatta şahsına yapılan terbiyesizliklere sessiz kalmayı başarmıştır. Örnek vermek gerekirse şeriat dairesinden ayrılmamış olan hiçbir tarikati eleştirmemiş (en fazla, hafif ifadelerle eksikliklerini vurgulamış), kendisine Malatya Hapishanesinde oda arkadaşlığı yapan ve arkasından "Yatağa işedi!" diyecek kadar saçmalayan Cevat Rıfat Atilhan'ı uzun yıllar boyunca, müşarünileyhin foyası tamamıyla ortaya çıkana ve gördüğü itibarla ilgili değişiklikler vukuubulana kadar eleştirmemiş ve Nurculuk, Süleymancılık gibi ifadelerle anılan görüşleri ve benzerlerini sert bir üslupla asla tenkit etmemiştir. Çünkü çok ciddi olmayan görüş ve metod farkları mevcut olmakla beraber bu gruplar İslamiyet'e samimiyetle hizmet etmiş, davaya zarar verecek bir tutum içerisine girmemiş ve ayrılık noktaları detaylarda kalmıştır. Nitekim temelini İslamiyet'ten alan ve davaya zarar vermektense hizmet eden görüşleri savunanların neredeyse kısm-ı küllîsi, Üstadımızı en azından "Üstad" kelimesiyle anmakta ve ona dışarıdan da olsa saygı beslemektedir.

Öte yandan üstadın, davayı savunduğunu zannetmekle beraber, bu davaya en büyük zararı verenler hakkında, kendisine yakışan şekilde ve gerektiği üzere sert bir tavır takındığını da biliyoruz. Onun "Kaba Softa - Ham Yobaz" olarak sıfatlandırdığı güruhla girdiği çetin mücadeleyi, Otuzbir mart vakasının tertipçi ve iştirakçıları hakkındaki menfî hükümlerini, günlük hayatta savunulan davaya zarar veren ferdî eylemlere karşı tavır alarak doğruyu bu insanlara göstermeye çalışmasını hep bu durumun birer ispatı olarak kabul edebiliriz.

Velhasıl, her noktada olduğu gibi, bu hususta da hakikati yegane hareket noktası olarak belirlemeli ve muvazeneyi tutturma hususunda hususi bir gayret göstermeliyiz. Tıpkı merhum Üstad'ımızın yaptığı gibi...

Kriter, İslam'ın hakikatine hizmettir; fakat iş İslamiyet'e zarar verme noktasına geldiğinde, dışarıdakilerden daha tehlikeli olabilen iç kutuplara karşı gereken aksülameli göstermek, olgun bir Müslüman'ın ve hakiki bir üstadseverin boyun borcudur. Bu meyanda hareketteki çıkış noktası aynı olan, gidiş yolu İslam dairesinin sınırlarının dışına taşmayan ve davaya kuvvet katan gruplarla iyi geçinmek, fakat davaya zarar veren gruplara ve işin pozasında kalan kaba softa-ham yobaz tipinin remzlendirdiği güruha karşı gereken tepkiyi göstermek iktiza etmektedir.

Saygı ve selamlarımla

ben teşekkür ederim.. çok güzel yorumladınız.

zira zamanımızda cemiyetler arası bu anlaşılmaz çekişme sürekli devam etmekte.. Günlük yaşamda çok sık rastlıyoruz.

tüm bu oluşumlara karşı takınılacak tek tavır budur..

ayrıca üsdat cemiyete mensup olmayı eleştirmemekle birlikte, cemiyet taassubuna bürünmeyi eleştirmiştir.

evet, zaten bizim en büyük yaramız bu.. birleşememek...

en kıymetli merhem de İslam kardeşliği şuurunu benimsemektir..

selam ve dua ile...