Ölünün Odası

Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;

Yerde çıplak bir gömlek, korkusundan dirilmiş.

Süt beyaz duvarlarda çivilerin gölgesi;

Artık ne bir çıtırdı, ne de bir ayak sesi....

Yatıyor yatağında, dimdik, upuzun, ölü;

Üstü boynuna kadar bir çarşafla örtülü.

Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;

Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi.

Son nefesle göğsü boş, eli boş uzanmış yana;

Gözleri renkli bir cam, mıhlı ahşap tavana.

Sarkık dudaklarının ucunda bir iz var;

Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir ân kadar.

Sarkık dudaklarında asılı titrek bir ân;

Belli ki, birdenbire gitmiş çırpınamadan.

Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm..

Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm....

Necip Fazıl Kısakürek

Bu şiir üstadın çocukken yazdığı ve daha sonra muhtemelen birkaç düzenlemeyle 1925'te neşrettirdiği, benim de acizane çok değer verdiğim bir eser. Bu harika şiirde anlatılan sahneyi Üstadın dedesinin vefatını anlattığı sahnelerle karşılaştırdığımızda, bazı benzerlikler görüyoruz. Bu da, şiirin, üstadın dedesinin vefatine yakın bir zamanda oluşturulmaya başlandığı zehabını ve şiire son şeklinin 1925'te verildiği düşüncesini uyandırıyor, çünkü Üstad bu şiirden "Çocukluğumda yazdığım şiir" olarak bahsedecektir ve şiirin Çile'deki tarihi 1925'tir.

Ayrıca bu şiir, Buradaki nükteye de zemin olmuş durumda.

Şiir benim favorilerimdendir demiştim, psikolojik bakımdan zor günler geçirdiğim dönemlerde bir temayül uyannmıştı bende bu şiire karşı. Kurcaladığımız hakikati nefis bir dış tasvirle anlatıyordu zira üstad. İleride, bir dost meclisinde, birisi bana "Hadi bir şiir oku!" dese, aklıma ilk gelecek şiirlerdendir bu.

beni çok etkileyen şiirlerinden biri okuduğumda sanki o anı yaşamış gibi olmuştum ve necip fazıl dendiğinde aklıma ilk gelen şiiridir o duyguyu şiire o kadar gzel yansıtmış ki bir rüyayı yazmış sanki ama acı bir rüyayı

beni etkilemesinin biraz da sebebi bu şiiri okuduktan sonra babaannnem ölmüştü ve hep onu hatırlattı

bu şiiri okuduğumda çok etkilenmiştim bende hatta biraz ürpemiştim :unsure:

gerçekten insanın belki aklına gelmeyecek şeyleri hatırlatıyor. okuduktan sonra hep düşünüyorum acaba benim ölüm nasıl olacak?

bir ölü bu kadar güzel tasvir edilir

yapacak yorum bile buLamıyorum ...

Vay vay vay

Yahu hiç rastlayamamıştım bu şiire Çilede

Neyse... Harukulade bir şiir.

"aptal muharrir! ölüme ilaç ölümdür."