Muhasebe

MUHASEBE

Ben art─▒k ne ┼čairim, ne f─▒kra muharriri!
Sadece, beyni zonk zonk s─▒zlayanlardan biri!
Bakmay─▒n tozdu─čuma me┼čhur B├ób─▒├ólide!
Bulmu┼čum rahat─▒m─▒ ben de bir tesellide.
Fikrin ne fahi┼česi oldum, ne zamparas─▒!
Bir vicdan─▒n, bilemem, ka├žt─▒r hava paras─▒?
Evet, kafam ├žatl─▒yor, g├╗ya ulv├« hastal─▒k;
Bendedir, duymad─▒─č─▒ dertlerle kalabal─▒k.
B├╝y├╝k meydana d├╝┼čt├╝m, u├žtu fildi┼či kulem;
Milyonlarca aya─č─▒n alt─▒nda kald─▒ kellem.
├ťst├╝n ├žile, dev gibi geldi ├žatt─▒ birden! Tos!!!
Sen, cüce sanatkârlık, sana büsbütün paydos!
Cemiyet, ah cemiyet, yok edilen ruhiyle;
Ve cemiyet, cemiyet, yok edilen g├╝ruhiyle…
├çok var ki, bu h─▒n├ž bende fikirdir, fikirse h─▒n├ž!
Gen├ž adam, al sil├óh─▒; iman t─▒ls─▒ml─▒ k─▒l─▒n├ž!
─░┼čte b├╝t├╝n meselem, her meselenin ba┼č─▒,
Ben bir gen├ž ar─▒yorum, gen├žlikle k├Âpr├╝ba┼č─▒!
T─▒rna─č─▒, en y─▒rt─▒c─▒ hayvan─▒n pen├žesinden,
Daha keskin eliyle, ba┼č─▒n─▒ ensesinden,
Ay─▒r─▒p o gen├ž adam, uzansa yata─č─▒na;
Yerle┼čtirse ba┼č─▒n─▒, iki diz kapa─č─▒na;
Soruverse: Ben neyim ve bu hal neyin nesi?
Yeti┼č, yeti┼č, hey sonsuz varl─▒k muhasebesi?
D─▒┼č─▒mda bir d├╝nya var, z─▒pz─▒p gibi k├╝├ž├╝len,
─░├žimde homurtular, inanma diye g├╝len…
─░nanm─▒yorum, bana ├Â─čretilen tarihe!
Sebep ne, mezardansa bu hayat─▒ tercihe?
├ť├ž katl─▒ ah┼čap evin her kat─▒ ayr─▒ ├ólem!
├ťst kat: Elinde tespih, a─čl─▒yor babaannem,
Orta kat: (Mavs) oynayan annem ve ├ó┼č─▒klar─▒,
Alt kat: K─▒zkarde┼čimin (Tamtam) da ├ž─▒─čl─▒klar─▒.
Bir kurtlu peynir gibi, ortas─▒ndan kesti─čim;
Buyrun ve makta─▒ndan seyredin, i┼čte evim!
Bu ne hazin a─ča├žt─▒r, b├╝t├╝n ufkumu tutmu┼č!
K├Âk├╝ iffet, dallar─▒ taklit, meyvesi fuhu┼č…
Rahminde cemiyetin, ben do─čum sanc─▒s─▒y─▒m!
Mukaddes emanetin d├Ânmez d├óvac─▒s─▒y─▒m!
Zaman─▒ kokutanlar m├╝rteci diyor bana;
Y├╝kseldik san─▒yorlar, al├žald─▒k├ža tabana.
Zaman, korkun├ž daire; ilk ve son nokta nerde?
Baz─▒ geriden gelen, y├╝zbin devir ilerde!
Yeter senden ├žekti─čim, ey tersi d├Ânm├╝┼č ahmak!
Bir saman k├ó─č─▒d─▒ndan, b├╝t├╝n i┼č kopya almak;
Ve sonra kelimeler; kutlu, mutlu, ulusal.
Mavallar─▒ bast─▒rd─▒ devrim isimli masal.
Yeni ├žirkine mahk├╗m, eskisi g├╝zellerin;
Allah kuluna hâkim, kulları heykellerin!
Bulu┼čtururlar bizi, elbet bir g├╝n hesapta;
L├óf─▒n─▒ ├žok dinledik, ┼čimdi i┼č ink─▒l├ópta!
Bekleyin, g├Ârecektir, duranlar y├╝r├╝yeni;
Sabredin, gelecektir, solmaz, p├Ârs├╝mez Yeni!
Karayel, bir k─▒v─▒lc─▒m; simsiyah oldu ocak!
G├╝n do─čmakta, anneler ne zaman do─čuracak?

(1947)




Aynalar Yolumu Kesti

AYNALAR YOLUMU KEST─░

Aynalar, bakmay─▒n y├╝z├╝me dik dik;
─░┼čte yakaland─▒k, kelep├želendik!
├ç─▒kt─▒n─▒z umulmaz anda kar┼č─▒ma,
Ba┼č─▒m─▒n tokma─č─▒ indi ba┼č─▒ma.
Surat─▒mda her su├ž bir ayr─▒ imza,
Benmi┼čim kendime en b├╝y├╝k ceza!
Ey dipsiz berraklık, ulvî mahkeme!
Ac─▒, hapsetti─čin sefil g├Âlgeme!
Nur topu g├╝nlerin kan─▒na girdim.
Kutsî emaneti yedim, bitirdim.
Do─čmaz g├╝ne┼člere ba─čland─▒ v├óde;
Di┼člerinde, k├Âpek nefsin, irade.
G├╝nah, g├╝nah, hasad yerinde demet;
Merhamet, su├žumdan a┼čk─▒n merhamet!
Olur mu, d├╝nyaya indirsem kepenk:
G├Âzya┼č─▒ d├Âksem, Nuh Tufan─▒na denk?

Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.
Bakamam, aynada, aynada vicdan;
Beni beklemeyin, o bir hevesti;
Gelemem, aynalar yolumu kesti.

(1958)




Zindandan MehmedÔÇÖe Mektup

Z─░NDANDAN MEHMED’E MEKTUP

Zindan iki hece, Mehmed’im l├ófta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta…
Halimi d├╝┼č├╝n├╝p yanma Mehmed’im!
Kavu┼čmak m─▒?.. Belki… Daha ├Âlmedim!

Avlu… Bir uzun yol… Tu─čla d├Â┼čeli,
K─▒rm─▒z─▒ tu─člalar alt─▒ k├Â┼čeli.
Bu yol da tutuktur hapse d├╝┼čeli…
Git ve gel… Y├╝z ad─▒m… Bin y─▒ll─▒k konak.
Ne ayak dayan─▒r buna, ne t─▒rnak!

Bir ├ólem ki, g├Âkler boru i├žinde!
Ak─▒l, olmazlar─▒n zoru i├žinde.
├ťst├╝ste sorular soru i├žinde:
D├╝┼č├╝n m├╝, konu┼č mu, sus mu, unut mu?
Buradan insan m─▒ ├ž─▒kar, tabut mu?

Bir idaml─▒k Ali vard─▒, as─▒ld─▒;
Kayd─▒n─▒ d├╝┼čt├╝ler, m├╝h├╝r bas─▒ld─▒.
Ge├žti gitti, birka├ž g├╝nl├╝k fas─▒ld─▒.
Ondan kalan, boynu b├╝k├╝k ve sefil;
Bah├žeye dikti─či ├╝├ž be┼č karanfil…

M├╝d├╝r Bey dert dinler, bug├╝n “maruz├ót”!
├çat─▒k ka┼č… H├╝k├╗met dedikleri zat…
Beni Allah tutmu┼č, kim eder azat?
Anlamaz; yaz─▒s─▒z, pulsuz, dilek├žem…
Anlamaz; ruhuma ge├žti bilek├žem!

Saat be┼č dedi mi, bir y─▒rt─▒c─▒ zil;
Say─▒ var, maltada h─▒zaya dizil!
Tek yek├╗n i├žinde yaz─▒l ve ├žizil!
─░nsanlar zindanda birer kemmiyet;
Urbalarla kemik, mintanlarla et.

Somurtmu┼č ki b─▒├žak, n├óra ki tokat;
Zift dolu g├Âzlerde karanl─▒k kat kat…
Yaln─▒z seccademin y├╝n├╝nde ┼čefkat;
Beni kimsecikler ok┼čamaz m├ódem;
├ľp beni aln─▒mdan, sen ├Âp seccadem!

├çayc─▒, getir, il├ó├ž kokulu ├žaydan!
Dakika d├╝┼čelim, senelik paydan!
Zindanda dakika farks─▒zd─▒r aydan.
Kar─▒┼čt─▒r ├žay─▒n─▒ zaman erisin;
K├Âp├╝k k├Âp├╝k, duman duman erisin!

Peykeler, duvara m─▒hl─▒ peykeler;
Duvarda, ba┼člardan, ya─čl─▒ lekeler,
G├Âm├╝lm├╝┼č duvara, ba┼č ba┼č g├Âlgeler…
Duvar, katil duvar, yolumu bi├žtin!
Kanla dolu s├╝nger… Beynimi i├žtin!

S├╝k├╗t… K─▒vr─▒m k─▒vr─▒m uzakl─▒k uzar;
Tek nokta se├žemez d├╝nyadan nazar.
Yerinde mi acep, ├Âl├╝ ve mezar?
Yery├╝z├╝ bo┼čald─▒, habersiz miyiz?
G├╝ne┼če g├Â├ž var da, kalan biz miyiz?

Ses demir, su demir ve ekmek demir…
─░stersen demirde muhali kemir,
Ne gelir ki elden, kader bu, emir…
Garip pencerecik, k├╝├ž├╝k, darac─▒k;
D├╝nyaya kapal─▒, Allaha a├ž─▒k.

Dua, dua, eller kar─▒ncalanm─▒┼č;
Y─▒ld─▒zlar avu├žta, g├Âk par├žalanm─▒┼č.
G├Âzya┼č─▒ bir tarla, hep yoncalanm─▒┼č…
Bir soluk, bir t├╝ts├╝, bir u├žan bu─ču;
─░plik ki, incecik, ├Ârer bo┼člu─ču.

Ana rahmi z├óhir, ┼ču bizim ko─ču┼č;
Karanl─▒─č─▒nda nur, yeniden do─ču┼č…
Sesler duymaktay─▒m: Davran ve bo─ču┼č!
Sen bir devsin, y├╝k├╝ a─č─▒rd─▒r devin!
Kalk aya─ča, dimdik do─črul ve sevin!

Mehmed’im, sevinin, ba┼člar y├╝ksekte!
├ľlsek de sevinin, eve d├Ânsek de!
Sanma bu tekerlek kal─▒r t├╝msekte!
Yar─▒n, elbet bizim, elbet bizimdir!
G├╝n do─čmu┼č, g├╝n batm─▒┼č, ebed bizimdir!

(1961)




Surda A├ž─▒lan Gedik

SURDA AÇILAN GEDİK

Surda bir gedik a├žt─▒k; mukaddes mi mukaddes!
Ey kahbe rüzgâr, artık ne yandan esersen es!..

(1947)




Sakarya T├╝rk├╝s├╝

SAKARYA T├ťRK├ťS├ť

─░nsan bu, su misali, k─▒vr─▒m k─▒vr─▒m akar ya;
Bir yanda akan benim, ├Âb├╝r yanda Sakarya.
Su iner yoku┼člardan, hep basamak basamak;
Benimse al─▒n yaz─▒m, yoku┼člarda susamak.
Her ┼čey akar, su, tarih, y─▒ld─▒z, insan ve fikir;
Oluklar ├žift; birinden nur akar; birinden kir.
Ak─▒┼čta demetlenmi┼č, b├╝y├╝k, k├╝├ž├╝k, k├óinat;
┼×u ├ž─▒kan buluta bak, bu inen suya inat!
Fakat Sakarya ba┼čka, yoku┼č mu ├ž─▒k─▒yor ne,
Kur┼čundan bir y├╝k binmi┼č, k├Âp├╝kten g├Âvdesine;
├çatl─▒yor, y─▒rt─▒n─▒yor yoku┼ču s├Âkmek i├žin.
Hey Sakarya, kim demi┼č suya vurulmaz per├žin?
Rabbim isterse, sular b├╝kl├╝m b├╝kl├╝m burulur,
S─▒rt─▒na Sakaryan─▒n, T├╝rk tarihi vurulur.
Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana m─▒ d├╝┼čt├╝ bu y├╝k?
Bu d├óva hor, bu d├óva ├Âks├╝z, bu d├óva b├╝y├╝k!..

Ne a─č─▒r imtihand─▒r, ba┼č─▒ndaki, Sakarya!
Binbir ba┼čl─▒ kartal─▒ nas─▒l ta┼č─▒r kanarya?

─░nsand─▒r san─▒yordum mukaddes y├╝ke hamal.
Hamall─▒k ki, sonunda, ne r├╝tbe var, ne de mal,
Yaln─▒z ac─▒ bir lokma, zehirle pi┼čmi┼č a┼čtan;
Ve ayr─▒l─▒k, anneden, vatandan, arkada┼čtan.
┼×imdi d├Âv├╝n Sakarya, d├Âv├╝nmek vakti bu ├ón;
Kehke┼čanlara ka├žm─▒┼č eski g├╝ne┼čleri an!
Hani Yunus Emre ki, k─▒y─▒nda geziyordu;
Hani ard─▒na ├žil ├žil kubbeler serpen ordu?
Nerede karde┼člerin, c├Âmert Nil, ye┼čil Tuna;
Giden ┼čanl─▒ ak─▒nc─▒, ne g├╝n d├Âner yurduna?
Mermerlerin nabz─▒nda h├ól├ó ├žarpar m─▒ tekbir?
Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir!
B├╝t├╝n bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
Sakarya, kandillere katran d├Âkt├╝ geceler.

Vicdan azab─▒na e┼č, kayna kayna Sakarya,
├ľz yurdunda garipsin, ├Âz vatan─▒nda parya!

─░nsan ├╝├ž be┼č damla kan, ─▒rmak ├╝├ž be┼č damla su;
Bir hayata ├žatt─▒k ki, hayata kurmu┼č pusu.
Geldi ├Âl├╝ml├╝ yalan, gitti ├Âl├╝ms├╝z ger├žek;
Siz, hayat s├╝ren le┼čler, sizi kim diriltecek?
Kafda─č─▒n─▒ assalar, belki ├žeker de bir k─▒l!
Bu ifritten sualin, k─▒l─▒n─▒ ├žekmez ak─▒l!
Sakarya, s├óf ├žocu─ču, m├ósum Anadolunun,
Divanesi ikimiz kald─▒k Allah yolunun!
Sen ve ben, g├Âzya┼čiyle ─▒slanm─▒┼č hamurdan─▒z;
Rengimize baks─▒nlar, kandan ve ├žamurdan─▒z!
Akrebin k─▒skac─▒nda yo─čurmu┼č bizi kader;
Ald─▒rma, b├Âyle gelmi┼č, bu d├╝nya b├Âyle gider!
Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
Sen k─▒vr─▒l, ben gideyim, Son Peygamber K─▒lavuz!

Yol onun, varl─▒k onun, gerisi hep angarya;
Y├╝z├╝st├╝ ├žok s├╝r├╝nd├╝n, aya─ča kalk, Sakarya!..

(1949)




Kald─▒r─▒mlar 1

KALDIRIMLAR 1

Sokaktay─▒m, kimsesiz bir sokak ortas─▒nda
Y├╝r├╝yorum, arkama bakmadan y├╝r├╝yorum.
Yolumun karanl─▒─ča saplanan noktas─▒nda,
Sanki beni bekleyen bir hayal g├Âr├╝yorum.

Kara g├Âkler k├╝l rengi bulutlarla kapan─▒k;
Evlerin bacas─▒n─▒ kolluyor y─▒ld─▒r─▒mlar.
─░n cin uykuda, yaln─▒z iki yolda┼č uyan─▒k;
Biri benim, biri de serseri kald─▒r─▒mlar.

─░├žimde damla damla bir korku birikiyor;
San─▒yorum, her sokak ba┼č─▒n─▒ kesmi┼č devler…
├ťst├╝me camlar─▒n─▒, hep simsiyah, dikiyor;
G├Âz├╝ne mil ├žekilmi┼č bir ├óm├ó gibi evler.

Kald─▒r─▒mlar, ├žileke┼č yaln─▒zlar─▒n annesi;
Kald─▒r─▒mlar, i├žimde ya┼čam─▒┼č bir insand─▒r.
Kald─▒r─▒mlar, duyulur ses kesilince sesi;
Kald─▒r─▒mlar, i├žimde k─▒vr─▒lan bir lisand─▒r.

Bana d├╝┼čmez can vermek, yumu┼čak bir kucakta;
Ben bu kald─▒r─▒mlar─▒n emzirdi─či ├žocu─čum!
Aman, sabah olmas─▒n, bu karanl─▒k sokakta;
Bu karanl─▒k sokakta bitmesin yolculu─čum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
─░ki yan─▒mdan aks─▒n, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi a├ž k├Âpekler i┼čitsin;
Yolumun zafer t├ók─▒, g├Âlgeden ta┼č kemerler.

Ne sabah─▒ g├Âreyim, ne sabah g├Âr├╝neyim;
G├╝nd├╝zler size kals─▒n, verin karanl─▒klar─▒!
Islak bir yorgan gibi, s─▒ms─▒k─▒ b├╝r├╝neyim;
├ľrt├╝n, ├╝st├╝me ├Ârt├╝n, serin karanl─▒klar─▒.

Uzan─▒verse g├Âvdem, ta┼člara boydan boya;
Alsa buz gibi ta┼člar aln─▒mdan bu ate┼či.
Dal─▒p, sokaklar kadar esrarl─▒ bir uykuya,
├ľlse, kald─▒r─▒mlar─▒n kara sevdal─▒ e┼či…

(1927)




G├╝zel ┼×ey

G├ťZEL ┼×EY

├ľl├╝m g├╝zel ┼čey; budur perde ard─▒ndan haber…
Hi├ž g├╝zel olmasayd─▒ ├Âl├╝r m├╝yd├╝ Peygamber?..

(1977)




Destan

DESTAN

Durun kalabal─▒klar, bu cadde ├ž─▒kmaz sokak!
Hayk─▒rsam, kollar─▒m─▒ makas gibi a├žarak:
Durun, durun, bir d├╝nya iniyor tepemizden,
Çatırdılar geliyor karanlık kubbemizden,
├çekiyor tebe┼čirle yek├╗n hatt─▒n─▒ ├ófet;
Alevler i├žinde ev, ├╝st kat─▒nda ziyafet!
Durum diye bir lâf var, buyrunuz size durum;
Bu toprak ├žirkef oldu, bu g├Âky├╝z├╝ bodurum!
Bir ┼čey koptu benden, ┼čey, her ┼čeyi tutan bir ┼čey;
Benim ad─▒m Bay Necip, babam─▒nki Faz─▒l Bey;
Utan─▒rd─▒ burnunu g├Âstermekten s├╝tninem,
K─▒z─▒m─▒n g├Âsterdi─či, kefen bezine mahrem.
Ey tepetaklak ehram, ba┼č─▒ ├╝st├╝nde bina;
Evde cinayet, tramvay arabas─▒nda zina!
Bir kitap saray─▒n─▒n bin dolusu iskambil;
Barajlar y─▒kan ┼čarap, sebil ├╝st├╝ne sebil!
Ve ferman, kumardaki d├Ârt k─▒ral─▒n buyru─ču;
Ba┼čkentler haritas─▒, yerde sarho┼č kusmu─ču!
Ge├ženler ge├žti seni, u├žtu pabucun dama,
Çatla Sodom-Gomore, patla Bizans ve Roma!
├ľtt├╝r yem borusunu ├Âtt├╝r, ├Âtt├╝r, borazan!
Bitpazar─▒nda satt─▒k, kalkamaz art─▒k kazan!
Allah─▒n on pulunu bekleye dursun on kul;
Bir ki┼čiye tam dokuz, dokuz ki┼čiye bir pul.
Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara ┼čah olsa;
Ya┼čas─▒n, kefenimin kefili karaborsa!
Kubur faresi hayat, meselesiz, ger├žeksiz;
Heykel destek ├╝st├╝nde, benim ruhum desteksiz.
Siyaset kavas, ilim k├Âle, sanat ihtil├ó├ž;
Serbest, verem ve s─▒tma; mahpus, g├╝mr├╝kte il├ó├ž.
B├╝lb├╝llere emir var: Lisan ├Â─čren vakvaktan;
Bahset tarih, bal─▒─č─▒n t─▒rmand─▒─č─▒ kavaktan!
Bak, arslan hakikate, ispinoz kafesinde;
Tart─▒lan vatana bak, dalkavuk kefesinde!
Mezarda kan terliyor babam─▒n iskeleti;
Ne yapt─▒k, ne yapt─▒lar mukaddes emaneti?
Ah, k├╝├ž├╝k hokkabazl─▒k, sefil aynal─▒ dolap;
Bir ┼čapka, bir eldiven, bir maymun ve ink─▒lap!

(1947)




Çile

ÇİLE

Gaiblerden bir ses geldi: Bu adam,
Gezdirsin bo┼člu─ču ense k├Âk├╝nde!
Ve u├žtu tepemden birdenbire dam;
G├Âk devrildi, k├╝nde ├╝st├╝ne k├╝nde…

Pencereye ko┼čtum: K─▒z─▒l k─▒yamet!
Dediklerin ├ž─▒kt─▒, ihtiyar bac─▒!
Sonsuzluk, elinde bir mavi t├╝lbent,
Ok ├žekti yukardan, ├╝st├╝me avc─▒.

Ate┼čten zehrini tatt─▒m bu okun.
Bir anda k├╝l etti can elmas─▒m─▒.
Sanki burnum, de─čdi burnuna (yok)un.
Kustum, ├Âz a─čz─▒mdan kafatas─▒m─▒.

Bir bardak su gibi ├žalkand─▒ d├╝nya;
S├Ând├╝ istikamet, y─▒k─▒ld─▒ bo┼čluk.
Al sana hakikat, al sana r├╝ya!
─░┼čte ak─▒ll─▒l─▒k, i┼čte sarho┼čluk!

Ensemin ├Ârs├╝nde bir demir balyoz,
Kapand─▒m yata─ča son ├žare diye.
Bir kanl─▒ ┼čafakta, bana ├žil horoz,
Yepyeni bir d├╝nya etti hediye.

Bu nasıl bir dünya hikâyesi zor;
Mekânı bir satıh, zamanı vehim.
B├╝t├╝n bir k├óinat mu┼čamba dekor,
B├╝t├╝n bir insanl─▒k yalana teslim.

Nesin sen, hakikat olsan da ├žekil!
Yeti┼č k├Ârl├╝k, yeti┼č, takma g├Âzde cam!
Otursun yerine bende her ┼čekil;
Vatan─▒m, sevgilim, dostum ve hocam!

* * *

Aylarca gezindim, y─▒k─▒k ve ┼ča┼čk─▒n,
Benli─čim bir kazan ve akl─▒m kep├že;
Deliler k├Ây├╝nden bir menzil a┼čk─▒n
Her fikir i├žimde bir ├žift kelep├že.

Ni├žin k├╝├ž├╝l├╝yor e┼čya uzakta?
G├Âzs├╝z g├Âr├╝yorum r├╝yada, nas─▒l?
Zaman─▒n raks─▒ ne, bir yuvarlakta?
Sonum varm─▒┼č, onu ├Â─črensem as─▒l?

Bir fikir ki, s─▒cak yarada kezzap,
Bir fikir ki, beyin zar─▒nda s├╝l├╝k.
Sel├óm, sel├óm sana ha┼čmetli azap;
Yand─▒k├ža geli┼čen t─▒ls─▒ml─▒ k├╝t├╝k.

Yalvard─▒m: G├Âsterin bilmeceme yol!
Ey yedinci kat g├Âk, esrar─▒n─▒ a├ž!
Annemin duas─▒, d├╝┼č de perde ol!
Bir asa kes bana, ihtiyar a─ča├ž!

Uyku, katillerin bile ├že┼čmesi;
Yorgan, Allahs─▒za kadar s─▒─č─▒nak.
Teselli p─▒nar─▒, sab─▒r memesi;
Size ┼čerbet, bana kum dolu ├žanak.

Bu mu, r├╝yalarda i├žti─čim cinnet,
S─▒rr─▒n─▒ ararken patlayan g├╝lle?
Ye┼čil asmalarda depreni┼č, ┼čehvet;
Kar─▒nca saray─▒, kupkuru kelle…

Akrep, nokta nokta ruhumu sokmu┼č,
Mevsimden mevsime girdim b├Âylece.
G├Ârd├╝m ki, ate┼čte, c─▒mb─▒zda yokmu┼č.
Fikir ├žilesinden b├╝y├╝k i┼čkence.

* * *

Evet, her ┼čey bende bir gizli d├╝─č├╝m;
Ne ├Âl├╝m terleri d├Âkt├╝m, nelerden!
Dibi yok g├Âklerden yeter ├╝rkt├╝─č├╝m,
Yeti┼čir ├žekti─čim mesafelerden!

Ufuk bir tilkidir, ka├žak ve kurnaz;
Yollar bir yumakt─▒r, uzun, dola┼č─▒k.
Her gece r├╝yam─▒ yazan sihirbaz,
Tutuyor ├Ân├╝mde bir mavi ─▒┼č─▒k.

B├╝y├╝c├╝, b├╝y├╝c├╝ ne bana h─▒nc─▒n?
Bu k├╝k├╝rtl├╝ duman, nedir inimde?
Camdan keskin, k─▒ldan ince k─▒l─▒c─▒n,
Bir zehir k─▒ym─▒k gibi, beynimde.

L├╗gat, bir isim ver bana halimden;
Herkesin bildi─či dilden bir isim!
Eski esvaplar─▒m, tutun elimden;
Aynalar, s├Âyleyin bana, ben kimim?

S├Âyleyin, s├Âyleyin, ben miyim yoksa,
Arz─▒ boynuzunda ta┼č─▒yan ├Âk├╝z?
Bel├ó mimar─▒n─▒n se├žti─či arsa;
Hayattan muhacir; e┼čyadan ├Âks├╝z?

Ben ki, toz kanatl─▒ bir kelebe─čim,
Minicik g├Âvdeme y├╝kl├╝ Kafda─č─▒,
Bir zerreci─čim ki, Ar┼č’a gebeyim,
Dev sanc─▒lar─▒m─▒n budur kayna─č─▒!

Ne yalanlarda var, ne hakikatta,
G├Âz├╝m├╝ yumduk├ža g├Ârd├╝─č├╝m nak─▒┼č.
Bo┼čuna gezmi┼čim, yok tabiatta,
─░├žimdeki kadar ini┼č ve ├ž─▒k─▒┼č.

* * *

Gece bir hende─če d├╝┼čercesine,
Birden kuca─č─▒na d├╝┼čt├╝m ger├že─čin.
Sanki erdim ├žetin bilmecesine,
Hem ge├žmi┼č zaman─▒n, hem gelece─čin.

A├ž─▒l susam a├ž─▒l! A├ž─▒ld─▒ kap─▒;
Atlas sedirinde mavera dede.
Yand─▒ s─▒r├ža saray, il├óh├« yap─▒,
Binbir avizeyle u├žsuz maddede.

Atomlarda c├╝mb├╝┼č, donanma, ┼čenlik;
Ve ├ževre ├ževre nur, ├ževre ├ževre nur.
─░├žice mimar├«, i├žice benlik;
Bildim seni ey Rab, bilinmez me┼čhur!

Nizam k├Âp├╝r├╝yor, med vakti deniz;
Nizam k├Âp├╝r├╝yor, ta ├ženemde su.
Suda bir gizli yol, p─▒r─▒lt─▒l─▒ iz;
Suda ezel fikri, ebed duygusu.

Ka├ž─▒r beni ahenk, al beni birlik;
Art─▒k bar─▒namam g├Âlge varl─▒kta.
Ver c├╝ceye, onun olsun ┼čairlik,
┼×imdi g├Âz├╝m, b├╝y├╝k sanatk├órl─▒kta.

├ľteler ├Âteler, gayemin mal─▒;
Mesafe ekinim, zaman madenim.
G├Âkte saman yolu benim olmal─▒;
Dipsizlik g├Âl├╝nde, inciler benim.

Diz ├ž├Âk ey zorlu nefs, ├Ân├╝mde diz ├ž├Âk!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, b├╝t├╝n dallar─▒n birle┼čti─či k├Âk;
Biricik meselem, Sonsuza varmak…

(1939)




Can─▒m ─░stanbul

CANIM ─░STANBUL

Ruhumu eritip de kal─▒pta dondurmu┼člar;
Onu ─░stanbul diye topra─ča kondurmu┼člar.
─░├žimde t├╝ten bir ┼čey; hava, renk, ed├ó, iklim;
O benim, zaman mek├ón a┼č─▒p ge├žmi┼č sevgilim.
├çi├že─či alt─▒n yald─▒z, suyu telli pulludur;
Ay ve g├╝ne┼č ezelden iki ─░stanbulludur.
Denizle toprak, yaln─▒z onda ermi┼č visale;
Ve kavu┼čmu┼č r├╝yalar, onda, onda mis├óle.

─░stanbul benim can─▒m;
Vatan─▒mda vatan─▒m…
─░stanbul,
─░stanbul…

Tarihin g├Âzleri var, surlarda delik delik;
Servi, endaml─▒ servi, ahirete perdelik…
Bulutta ┼čaha kalkm─▒┼č Fatih’ten kalma k─▒r at;
P─▒rlantadan kubbeler, belki bir milyar k─▒rat…
┼×ahadet parma─č─▒d─▒r g├Â─če do─čru minare;
Her nak─▒┼čta o m├óna: ├ľlece─čiz ne ├žare?
Hayattan canl─▒ ├Âl├╝m, g├╝nahtan bask─▒n rahmet;
Beyo─člu tepinirken a─člar Karacaahmet…

O mânayı bul da bul!
─░lle ─░stanbul’da bul!
─░stanbul,
─░stanbul…

Bo─čaz g├╝m├╝┼č bir mangal, kaynat─▒r serinli─či;
├çaml─▒ca’da, yerdedir g├Âklerin derinli─či.
Oynak sular yal─▒n─▒n alt kat─▒na misafir;
Yeni d├╝nyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her ak┼čam camlar─▒nda yang─▒n ├ž─▒kan ├ťsk├╝dar,
Perili ah┼čap konak, koca bir ┼čehir kadar…
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbal─▒ odalarda inletir “K├ótibim”i…

Kad─▒n─▒ keskin b─▒├žak,
Taze kan gibi s─▒cak…
─░stanbul,
─░stanbul…

Yedi tepe ├╝st├╝nde zaman bir gergef i┼čler!
Yedi renk, yedi sesten say─▒s─▒z beliri┼čler…
Ey├╝p ├Âks├╝z, Kad─▒k├Ây s├╝sl├╝, Moda kurumlu,
Adada r├╝zg├ór, u├žan eteklerden sorumlu.
Her ┼čafak Hisarlarda oklar ├ž─▒kar yay─▒ndan
H├ól├ó ├ž─▒─čl─▒klar gelir Topkap─▒ Saray─▒ndan.
Ana gibi yâr olmaz, İstanbul gibi diyar;
G├╝leni ┼č├Âyle dursun, a─člayan─▒ bahtiyar…

Gecesi s├╝mb├╝l kokan
T├╝rk├žesi b├╝lb├╝l kokan
─░stanbul,
─░stanbul…

(1963)